Oι ενωμένοι στόλοι Βρετανίας, Γαλλίας και Ρωσίας υπό το γενικό πρόσταγμα του Βρετανού ναυάρχου Κόδρικτον, εισέρχονται στον κόλπο του Ναυαρίνου, όπου ναυλοχεί ο τουρκο-αιγυπτιακός στόλος, προκειμένου να επιβάλουν τους όρους κατάπαυσης του πυρός της «Ιουλιανής Συνθήκης», που είχε υπογραφεί νωρίτερα στο Λονδίνο. Στα σχέδια των Ευρωπαίων ναυάρχων δεν ήταν να συγκρουστούν με τον εχθρικό στόλο αλλά να επιβάλλουν με την παρουσία και την ισχύ τους την αποχή των τουρκικών, αιγυπτιακών και τυνησιακών πλοίων από πολεμικές ενέργειες όσο οι διαπραγματεύσεις για την ελληνική επανάσταση συνεχίζονταν. Όλοι όμως γνώριζαν ότι τα πνεύματα ήταν τεταμμένα.
Η σύγκρουση ξεκίνησε με τα πλοία των ευρωπαϊκών μοιρών να εισέρχονται αργά στον όρμο του Ναυαρίνου, που προστατευόταν από τα κανονιοστάσια των κάστρων του Νεοκάστρου και Παλαιοκάστρου (Ναυαρίνο). Οι μοίρες των μουσουλμανικών πλοίων σχημάτιζαν ένα μισοφέγγαρο στο εσωτερικό του κόλπου αγκυροβολημένα σε τρεις σειρές με τα βαρέα πολεμικά στην εξωτερική πλευρά και τα μεταγωγικά στην πλευρά της ξηράς. Αν και οι ευρωπαϊκοί στόλοι παρέτασαν λιγότερα από 30 πλοία έναντι 89 τουρκικών, αιγυπτιακών και τυνησιακών, τα πληρώματα ήταν καλύτερα εκπαιδευμένα και πειθαρχημένα και οι βολές ακριβείς και γρήγορες. Η ένταση και η εχθρότητα, ο στενός χώρος όπου συνωστίστηκαν 116 αντίπαλα πλοία και οι ασαφείς εντολές της διπλωματίας, όταν εφαρμόζονται από στρατιωτικούς, οδήγησαν στην έναρξη πυρών μεταξύ πλοίων των δύο παρατάξεων που σε ελάχιστη ώρα γενικεύτηκαν.
Η συνέχεια στο Military History
