Λαμβάνει χώρα η πρώτη ναυτική σύγκρουση του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ναυμαχία του κόλπου της Ελιγολάνδης (Helgoland). H Μεγάλη Βρετανία και η Γερμανία είχαν τους ισχυρότερους στόλους την περίοδο αυτή αλλά ποτέ δεν είχαν έρθει σε απευθείας αντιπαράθεση. Με την έναρξη του πολέμου ο βρετανικός στόλος έπλεξε ένα δίκτυο ναρκοπεδίων ανοιχτά των γερμανο-δανικών ακτών και ο γερμανικός στόλος αρκείτο σε περιπολίες και τακτική εκκαθάρισή τους.
Σε αυτό το σκηνικό εμπλέκεται και το μικρό νησί της Ελιγολάνδης (Helgoland), ένα μυστήριο ακατοίκητο αρχικά νησί με απότομους γκρεμούς γύρω του που στέκεται ακριβώς έξω από τις ακτές της Δανίας και της Γερμανίας στην έξοδο προς τη Βόρειο Θάλασσα, σαν ένα κομμάτι γης που μια γεωλογική αναταραχή έσπρωξε από το βυθό στην επιφάνεια. Στα μέσα του 19ου αιώνα, το νησί έγινε ξαφνικά δημοφιλές, όχι μόνο για το ιδιαίτερο μικροκλίμα του, που το μετέτρεψε σε κοντινό τουριστικό προορισμό αλλά και για τη θέση του, στην έξοδο από τους στρατηγικούς λιμένες του Βιλελμσχάφεν και του Μπρεμερχάφεν προς τα ανοιχτά. Γενικά, όποιο γερμανικό πλοίο ήθελε να κατευθυνθεί προς την Βρετανία, θα περνούσε ανοιχτά της Ελιγολάνδης, για αυτό ο ναύαρχος Τίρπιτζ, αναμορφωτής του νέου αυτοκρατορικού γερμανικού ναυτικού (Kaiserliche Marine), κατασκεύασε μια σειρά όρμων και εγκαταστάσεων.
Η συνέχεια στο Military History
