Η Γερμανία ανακοινώνει τον «άνευ περιορισμών υποβρυχιακό πόλεμο» έναντι των Συμμάχων της Αντάντ στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ως πολεμικά πλοία, τα γερμανικά υποβρύχια όφειλαν να επιτίθενται μόνο σε στρατιωτικούς στόχους αλλά οι ναύαρχοι επέμεναν ότι ο ναυτικός αποκλεισμός που επέβαλαν οι Βρετανοί επέβαλε τη χρήση αμοιβαίων μέτρων. Ο πόλεμος κατά του εμπορικού στόλου είχε ξεκινήσει ουσιαστικά από το 1914 αλλά η κατά λάθος βύθιση του RMS “Lusitania” που οδήγησε στο θάνατο πολλούς Αμερικανούς πολίτες (128 επί 1.198 πνιγέντων) έφερε τις ΗΠΑ στα πρόθυρα του πολέμου στο πλευρό της Αντάντ οδηγώντας τον Κάιζερ να σταματήσει τις επιθέσεις σε μη πολεμικά.
Η βύθιση του ‘Lusitania’, το πρώτο βήμα για την είσοδο των ΗΠΑ στον Α’ Παγκόσμιο
Ωστόσο, η κακή πορεία του πολέμου έκανε τους Γερμανούς ναυάρχους να πιέσουν τον Γουλιέλμο τον 2ο να ανακαλέσει. Με αποκορύφωμα το υπόμνημα του ναυάρχου Ρούντολφ φον Χόλτσεντορφ στο οποίο εγγυόταν προσωπικά πως ο υποβρυχιακός πόλεμος κατά των πλοίων ανεφοδιασμού θα έφερνε το τέλος του πολέμου προτού οι Αμερικανοί προλάβουν να «αποβιβάσουν έστω κι έναν στρατιώτη στην Ευρωπαϊκή ήπειρο».
Έτσι, από τις 31 Ιανουαρίου ο Κάϊζερ συναίνεσε στην κήρυξη όλης της περιοχής των υδάτων πέριξ της Βρετανίας και της Ιρλανδίας ως πολεμικής ζώνης, όπου όλα τα πολεμικά και εμπορικά πλοία υπό βρετανική σημαία θα θεωρούνταν εχθρικά ενώ τα πλοία με σημαία ουδετέρου καλούνταν να αποφεύγουν την περιοχή. Η πράξη αυτή θα δώσει ένα πανίσχυρο ηθικό όπλο προπαγάνδας στους Συμμάχους και θα φέρει τη Γερμανία αντιμέτωπη με εγκλήματα πολέμου μετά το τέλος της σύγκρουσης.
