Το δεύτερο υποβρύχιο U212 Near Future Submarine του Ιταλικού Ναυτικού πέρασε σε ένα από τα βασικά ορόσημα της ναυπήγησής του, καθώς η Fincantieri πραγματοποίησε την τελετή τοποθέτησης τρόπιδας στο ναυπηγείο Muggiano, κοντά στη Λα Σπέτσια. Η παράδοσή του έχει προγραμματιστεί επισήμως από την OCCAR για τον Ιούλιο του 2030.
Η τελετή δεν αποτελεί την έναρξη κατασκευής του σκάφους. Στη σύγχρονη αρθρωτή ναυπήγηση, επιμέρους τμήματα του κύτους κατασκευάζονται πριν από την τοποθέτηση της τρόπιδας. Το σημερινό ορόσημο καταγράφει τη μετάβαση στη συναρμολόγηση των κύριων ενοτήτων, πριν από την ολοκλήρωση του κύτους, την καθέλκυση και τις δοκιμές.
Η ανακοίνωση της Fincantieri εντάσσει το σκάφος στο πρόγραμμα τεσσάρων U212 NFS που διαχειρίζεται η OCCAR για λογαριασμό της Ιταλίας. Δεν ανακοινώθηκε νέα σύμβαση, πρόσθετη παραγγελία ή μεταβολή στον συνολικό αριθμό των υποβρυχίων.
Η ημερομηνία του Ιουλίου 2030 αφορά την προγραμματισμένη παράδοση από το ναυπηγείο και δεν ισοδυναμεί με ένταξη σε υπηρεσία. Θα προηγηθούν η ολοκλήρωση των συστημάτων, λιμενικές και θαλάσσιες δοκιμές, τεχνική αποδοχή και εκπαίδευση του πληρώματος. Η πλήρης επιχειρησιακή ικανότητα θα ακολουθήσει σε χρόνο που δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί.
Σε επίπεδο σχεδίασης, η νέα κλάση διατηρεί τη λογική χαμηλού ακουστικού ίχνους των U212A, αλλά αυξάνει την ιταλική συμμετοχή στα ηλεκτρονικά και στο σύστημα διαχείρισης μάχης. Προβλέπονται επίσης αναβαθμισμένοι αισθητήρες, ασφαλείς επικοινωνίες και μεγαλύτερη αυτονομία. Η δυνατότητα χρήσης συσσωρευτών ιόντων λιθίου αποτελεί μέρος της προβλεπόμενης διαμόρφωσης, όχι επιβεβαίωση ότι το συγκεκριμένο σύστημα έχει ήδη εγκατασταθεί στο δεύτερο σκάφος.
Η Ιταλία επενδύει έτσι σε μια κλάση που συνδυάζει υποβρύχια απόκρυψη με μεγαλύτερο εθνικό έλεγχο στη συντήρηση και στις μελλοντικές αναβαθμίσεις. Η εγχώρια συμμετοχή μειώνει την εξάρτηση από εξωτερικούς προμηθευτές και διατηρεί τεχνογνωσία σε ναυπηγικές και ηλεκτρονικές τεχνολογίες υψηλής πολυπλοκότητας.
Το πρόγραμμα έχει ήδη εξεταστεί από το Naval Defence όταν η Ιταλία προχώρησε στην απόκτηση του τρίτου U212 NFS. Η εξέλιξη αφορά αποκλειστικά το δεύτερο σκάφος και αποτυπώνει την πρόοδο της υφιστάμενης παραγγελίας.
Η αρθρωτή παραγωγή επιτρέπει παράλληλη εργασία σε διαφορετικές ενότητες, αλλά απαιτεί αυστηρό έλεγχο στις συνδέσεις, στις καλωδιώσεις και στα δίκτυα του κύτους. Μέχρι την παράδοση απομένουν διαδοχικά τεχνικά ορόσημα. Το πραγματικό μέτρο προόδου θα είναι η τήρηση του χρονοδιαγράμματος, η ομαλή ενσωμάτωση του ιταλικού συστήματος μάχης και η επιτυχής ολοκλήρωση των θαλάσσιων δοκιμών.
Παράλληλα, το δεύτερο σκάφος θα λειτουργήσει ως κρίσιμο σημείο αναφοράς για τη διαμόρφωση της κλάσης. Τα αποτελέσματα της ενσωμάτωσης αισθητήρων, του συστήματος πρόωσης και των εθνικών ηλεκτρονικών θα επηρεάσουν τόσο τις επόμενες μονάδες όσο και τον τρόπο υποστήριξής τους. Ωστόσο, η τελετή της τρόπιδας δεν αποδεικνύει ότι αυτά τα υποσυστήματα έχουν ήδη πιστοποιηθεί. Η επιβεβαίωσή τους θα έρθει μόνο μέσα από τις δοκιμές αποδοχής.
