Τέσσερα εξωτερικά όπλα βάρους έως 2.500 λιβρών βρίσκονται στον πυρήνα της νέας έρευνας αγοράς του US Navy για μη επανδρωμένο μαχητικό αεροπλανοφόρων. Το άθροισμα φθάνει τις 10.000 λίβρες, περίπου 4,5 τόνους, και συνοδεύεται από απαίτηση για αποστολές κρούσης ενός ή πολλών αεροσκαφών. Οι υποψήφιοι καλούνται να υπολογίσουν ακτίνα μάχης με οπλισμό, παραμονή 30 λεπτών και καύσιμο ασφαλούς επιστροφής.
Η NAVAIR εξέδωσε στις 31 Αυγούστου το RFI N00019-27-RFI-PMA228-CCA για το Increment 1 του Collaborative Combat Aircraft. Ζητείται η γνώση της βιομηχανίας γύρω από δύο πλήρως λειτουργικά και αυτόνομα πρωτότυπα, με απαντήσεις έως τις 18 Σεπτεμβρίου και βιομηχανική ημερίδα στις 22 του μήνα. Η διαδικασία λειτουργεί ως προπαρασκευαστική χαρτογράφηση. Μελλοντική συμφωνία πρωτοτύπων μπορεί να ακολουθήσει μέσω Other Transaction Authority.
Ο χρονικός πήχης προβλέπει πρώτη πτήση το αργότερο σε δύο χρόνια από πιθανή ανάθεση και χερσαία πιστοποίηση για επιχειρήσεις αεροπλανοφόρου πριν ολοκληρωθεί η τριετής περίοδος. Τα αεροσκάφη πρέπει να συνδυάζουν εκτεταμένη ακτίνα και ωφέλιμο φορτίο με μικρό ίχνος στο κατάστρωμα, έως το μέγεθος που καταλαμβάνει μαχητικό τέταρτης γενιάς. Οι λεπτομέρειες δημοσιεύθηκαν επίσης από το DefenseScoop.
Η απαίτηση καλύπτει τα πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα κλάσεων Nimitz και Gerald R. Ford. Προβλέπονται απονήωση με καταπέλτη, ανάσχεση στην προσνήωση και λειτουργία έως Sea State 5, με κύματα που μπορούν να φθάσουν περίπου τα τέσσερα μέτρα. Η υποστήριξη θα στηρίζεται στο υπάρχον προσωπικό της πτέρυγας και σε ελάχιστο πρόσθετο εξοπλισμό. Το Navy Times ανέδειξε ιδιαίτερα αυτή τη σχεδιαστική πίεση.
Για τον έλεγχο προβλέπεται το MD-5 Unmanned Carrier Aviation Mission Control System, κοινό με το MQ-25 Stingray. Η απαίτηση προσθέτει αρθρωτή ανοικτή αρχιτεκτονική και ψηφιακό περιβάλλον ανάπτυξης, μαζί με αυτονομία αποστολής και συμβατότητα με τις καθιερωμένες διαδικασίες της αεροπορικής πτέρυγας. Η εμπειρία καταστρώματος από το MQ-25 έχει ήδη καταγραφεί στο Naval Defence, όπως και η εγκατάσταση του πρώτου κέντρου μάχης μη επανδρωμένων.
Η οικονομική απαίτηση αφορά σχέδιο κλιμακούμενης παραγωγής και εφοδιαστικής αλυσίδας. Η υπηρεσία θέτει στόχο προσιτότητας έως 30 εκατ. δολάρια ανά αεροσκάφος, ως κατεύθυνση σχεδιασμού και βιομηχανικού προγραμματισμού. Το ποσό αποκτά συμβατική υπόσταση μόνο μέσα από μεταγενέστερη ανάθεση. Το ίδιο ισχύει για την επιλογή κατασκευαστή, την τελική μορφή και το μέγεθος μελλοντικού στόλου.
Η νέα κίνηση επαναφέρει τον οπλισμένο μη επανδρωμένο φορέα στην καρδιά της ναυτικής αεροπορίας. Το CCA Increment 1 προσανατολίζεται σε επίμονη παρουσία, επιβιωσιμότητα και συνεργατική κρούση δίπλα σε επανδρωμένα μαχητικά, ενώ το MQ-25 καλύπτει τον ανεφοδιασμό. Ιστορική αναφορά για τη σύνθεση της μελλοντικής πτέρυγας υπάρχει στο αρχείο του site. Το σημερινό ορόσημο παραμένει RFI με σαφείς τεχνικούς στόχους και ανοικτή διαδρομή υλοποίησης.
