Η προοπτική απόκτησης του πρώτου πυρηνοκίνητου υποβρυχίου από τη Νότια Κορέα προκαλεί ήδη έντονη αντίδραση στην Πιονγκγιάνγκ, καθώς η Βόρεια Κορέα προειδοποιεί ότι το πρόγραμμα Jangbogo-N μπορεί να εξελιχθεί σε καταλύτη μιας νέας κούρσας εξοπλισμών στην Ανατολική Ασία. Η αντίδραση ήρθε στις 12 Αυγούστου, λίγες ημέρες αφότου η Σεούλ προχώρησε στη δημιουργία ειδικών κυβερνητικών δομών για την υλοποίηση του προγράμματος.
Η Πιονγκγιάνγκ, μέσω του πρώτου υφυπουργού Εξωτερικών και γενικού διευθυντή του 10ου Τμήματος του Υπουργείου Εξωτερικών, Jang Kum Chol (χειρίζεται τις σχέσεις με τη Νότια Κορέα), χαρακτήρισε το νοτιοκορεατικό σχέδιο πιθανό μονοπάτι προς την πυρηνική εξοπλιστική ικανότητα, παρά τη σαφή θέση της Σεούλ ότι τα υποβρύχια θα είναι συμβατικά οπλισμένα. Η Βόρεια Κορέα προειδοποίησε μάλιστα για κίνδυνο «πυρηνικού ντόμινο» στην περιοχή, συνδέοντας το πρόγραμμα με την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Νότιας Κορέας, ΗΠΑ και Ιαπωνίας.
Η ουσία της αντιπαράθεσης βρίσκεται στη διάκριση μεταξύ πυρηνικής πρόωσης και πυρηνικού οπλισμού. Το Jangbogo-N σχεδιάζεται ως πυρηνοκίνητο υποβρύχιο επίθεσης (SSN), όχι ως φορέας πυρηνικών όπλων. Η Σεούλ έχει αναφέρει ότι εξετάζει κινητήρες με καύσιμο χαμηλού εμπλουτισμού ουρανίου (LEU), ενώ παράλληλα επιδιώκει να αναπτύξει εγχώρια την τεχνολογία του αντιδραστήρα και του υποβρυχίου. Ωστόσο, η προοπτική χρήσης πυρηνικού υλικού για στρατιωτική πρόωση δημιουργεί σύνθετα ζητήματα σχετικά με τις διεθνείς εγγυήσεις, τη συνεργασία με την Ουάσιγκτον και την εφαρμογή των κανόνων μη διάδοσης της σχετικής τεχνολογίας.
Από επιχειρησιακής πλευράς, όμως, η ανησυχία της Πιονγκγιάνγκ έχει σαφώς ευρύτερη διάσταση. Ένα SSN μπορεί να παραμένει σε κατάδυση για πολύ μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, να διατηρεί υψηλή ταχύτητα και να μετακινείται ταχύτερα μεταξύ περιοχών επιχειρήσεων. Για τη Νότια Κορέα, αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό πλεονέκτημα στην παρακολούθηση και αντιμετώπιση των βορειοκορεατικών υποβρυχίων που σχετίζονται με τις θαλάσσιες πυραυλικές και πυρηνικές δυνατότητες της Πιονγκγιάνγκ.
Το στοιχείο που ανησυχεί περισσότερο τη Βόρεια Κορέα είναι επομένως η αλλαγή της υποβρύχιας ισορροπίας. Η Σεούλ διαθέτει ήδη έναν σημαντικό στόλο συμβατικών υποβρυχίων, αλλά η εισαγωγή πυρηνοκίνητων μονάδων θα της προσέφερε δυνατότητα πολύ πιο επίμονης παρουσίας και επιτήρησης.
Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι πως η πυρηνικοποίηση του θαλάσσιου χώρου της Κορέας προκλήθηκε από την ίδια την Πιονγκγιάνγκ. Ο ισόβιος ηγέτης της, Κιμ Γιονγκ Ουν, αποκάλυψε τα σχέδια προς ένα πυρηνικό ναυτικό ήδη από το 2021. Τα Χριστούγεννα του 2025, παρουσίασε την ανάπτυξη ενός πυρηνοκίνητου στρατηγικού υποβρυχίου ως μέσο εξασφάλισης επιβιώσιμης ανταπόδοσης.
Έτσι, διαμορφώνεται ένας κλασικός φαύλος κύκλος δράσης–αντίδρασης: η Βόρεια Κορέα επικαλείται την ανάγκη αποτροπής για να ενισχύσει τις πυρηνικές και ναυτικές της δυνατότητες, ενώ η Νότια Κορέα επικαλείται την απειλή αυτή για να αποκτήσει προηγμένα μέσα σε αυτό τον τομέα.
Το Jangbogo-N, συνεπώς, δεν αποτελεί απλώς ένα νέο πρόγραμμα ναυπήγησης. Εφόσον υλοποιηθεί, μπορεί να εξελιχθεί σε στρατηγικό παράγοντα που θα επηρεάσει ως καταλύτης την ισορροπία υποβρυχίων σε ολόκληρο τον Ινδο-Ειρηνικό, ενισχύοντας παράλληλα τη στρατιωτική διασύνδεση Σεούλ–Ουάσιγκτον–Τόκιο. Και αυτό ακριβώς είναι το ενδεχόμενο που η Πιονγκγιάνγκ επιχειρεί να αποτρέψει ήδη από σήμερα.
