Το αμερικανικό Πεντάγωνο εξετάζει την προσθήκη έως 50 αυτόνομων σκαφών Lightfish στη δύναμη επιτήρησης που δοκιμάζει στον ποταμό Ρίο Γκράντε και στον Κόλπο του Μεξικού. Τα μικρά μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας της Seasats συλλέγουν εικόνα και δεδομένα αισθητήρων για τον εντοπισμό παράνομων διελεύσεων και διακίνησης ναρκωτικών, με στόχο να μειώσουν την επιβάρυνση σκαφών της Ακτοφυλακής και επανδρωμένων αεροσκαφών.
Η σημερινή δοκιμαστική δύναμη αριθμεί δέκα Lightfish και λειτουργεί από τον Ιανουάριο. Σύμφωνα με το Reuters, αξιωματούχοι μελετούν σταδιακή διεύρυνση κατά έως 50 σκάφη και πιθανή ανάπτυξή τους στον Κόλπο του Μεξικού.
Το Lightfish έχει μήκος περίπου 3,4 μέτρα και βάρος γύρω στα 154 κιλά. Κοστίζει περίπου 240.000 δολάρια ανά μονάδα, τροφοδοτείται από ηλιακούς συλλέκτες και μπορεί να καθελκυστεί από κοινή ράμπα ή να μεταφερθεί με ημιφορτηγό. Η χαμηλή σιλουέτα και η δυνατότητα παραμονής στη θάλασσα επί μήνες επιτρέπουν επίμονη επιτήρηση περιοχών όπου ένα επανδρωμένο μέσο θα απαιτούσε συχνό ανεφοδιασμό και εναλλαγή πληρωμάτων.
Τα σκάφη φέρουν ηλεκτροοπτικούς και υπέρυθρους αισθητήρες, καθώς και σόναρ. Τα δεδομένα τους διοχετεύονται σε πραγματικό χρόνο σε δίκτυα διοίκησης, μεταξύ των οποίων το Maven Smart System της Palantir και η πλατφόρμα Fortress της Anduril. Το Πεντάγωνο αναφέρει ότι σε έναν μέσο μήνα τα Lightfish συνέβαλαν σε 452 εντοπισμούς, 350 συλλήψεις και 100 περιπτώσεις στις οποίες ομάδες εγκατέλειψαν την προσπάθεια διέλευσης αφού αντιλήφθηκαν ότι είχαν εντοπιστεί. Οι αριθμοί αποδίδονται στις αμερικανικές αρχές και δεν αποτελούν ανεξάρτητη μέτρηση της αποτελεσματικότητας κάθε σκάφους.
Η τεχνολογία έχει ήδη δείξει τη ναυτική της χρησιμότητα. Τον Ιούλιο, εμπορικό Lightfish που έπλεε εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης των Φιλιππίνων πλησίασε κινεζικό αντιτορπιλικό κατευθυνόμενων βλημάτων και κατέγραψε κοντινό βίντεο. Το περιστατικό δεν ισοδυναμεί με επιχειρησιακή αποστολή του αμερικανικού Ναυτικού, δείχνει όμως την ικανότητα ενός χαμηλού ίχνους σκάφους να παρακολουθεί πολύ ακριβότερες μονάδες.
Η επόμενη φιλοδοξία είναι να σχηματιστεί ένα συνεχές πλέγμα αισθητήρων ανάμεσα στο Τέξας και το Κι Γουέστ. Αργότερα θα μπορούσαν να ακολουθήσουν δοκιμές στα δυσκολότερα ύδατα του Ειρηνικού, κοντά στο Σαν Ντιέγκο. Η εξέλιξη δείχνει πώς τα φθηνότερα αυτόνομα μέσα αναλαμβάνουν αποστολές μακράς διάρκειας, ενώ μεγαλύτερες πλατφόρμες διατηρούνται για καθήκοντα που απαιτούν ταχύτητα, οπλισμό ή πλήρωμα.
Το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στη Seasats. Το Πεντάγωνο αξιολογεί επίσης λύσεις των Saronic, Saildrone και Splash και δηλώνει ότι δεν έχει δεσμευτεί σε συγκεκριμένο προμηθευτή. Η κλίμακα των Lightfish απέχει πολύ από μεγάλα προγράμματα όπως το μη επανδρωμένο υποβρύχιο Orca της Boeing, όμως η λογική είναι κοινή. Αισθητήρες και αντοχή αναλαμβάνουν τη μονότονη επιτήρηση με μικρότερο λειτουργικό αποτύπωμα.
Η ουσία της δοκιμής είναι η επίμονη παρουσία, όχι η ταχύτητα ή η ισχύς πυρός. Αν η επέκταση εγκριθεί, τα Lightfish θα αποτελέσουν ένα ακόμη βήμα προς κατανεμημένα δίκτυα μικρών και σχετικά οικονομικών θαλάσσιων αισθητήρων.
