Η Lockheed Martin Space έλαβε μια τροποποίηση σύμβασης ύψους 850,5 εκατ δολαρίων από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, για το πρόγραμμα Trident II (D5) Life Extension 2 (D5LE2) – SSP Alteration Advanced Design and Development. Αυτη αφορά βελτιώσεις στον στρατηγικό υποβρύχια εκτοξευόμενο βαλλιστικό πύραυλο (SLBM), που αποτελεί τον πυρήνα της θαλάσσιας πυρηνικής αποτροπής των ΗΠΑ.
Ο διηπειρωτικός πύραυλος Trident II μπορέι να φέρει πολλαπλές πυρηνικές κεφαλές (MIRV) ανεξάρτητης σκόπευσης και καθόδηγησης. Συγκεκριμένα, η έκδοση D5LE2 αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη επέκταση ζωής του συστήματος (μετά την D5LE που ολοκληρώθηκε το 2017) και στοχεύει να διατηρήσει την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητά του όπλου έως το 2084, δηλαδή και κατά την υπηρεσία των νέων υποβρυχίων βαλλιστικών πυραύλων, κλάσης Columbia (και των βρετανικών Dreadnought).
Η έκδοση D5LE2 δεν θα είναι ένας εντελώς νέος πύραυλος, αλλά ένα «υβρίδιο»: θα διατηρεί συστήματα από το τρέχον D5 (όπως οι πυραυλοκινητήρες), ενώ θα ενσωματώνει εκτεταμένες αναβαθμίσεις σε ηλεκτρονικά, καθοδήγηση, αρχιτεκτονική και άλλα υποσυστήματα. Στόχος είναι να διατηρηθεί η σημερινή υψηλή αξιοπιστία παράλληλα με μεγαλύτερη ευελιξία και προσαρμοστικότητα απέναντι σε εξελισσόμενες απειλές.
Το βλήμα θα ξεκινήσει να ενσωματώνεται σε υπηρεσία από το 9ο υποβρύχιο Columbia που θα κατασκευαστεί και μετά, ενώ τα πρώτα 8 θα φέρουν αρχικά το D5LE. Παράλληλα, η Lockheed Martin προχωρά στην κατασκευή μιας νέας εγκατάστασης 68.500 τετραγωνικών μέτρων στη Φλόριντα, η οποία θα παράγει κρίσιμα εξαρτήματα για το D5LE2 και αναμένεται να δημιουργήσει περίπου 300 νέες θέσεις εργασίας υψηλής τεχνολογίας.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, το Trident II D5 (και η επερχόμενη έκδοση D5LE2) παραμένει το πιο αποτελεσματικό υποβρυχιακό βαλλιστικό βλήμα σε υπηρεσία. Διαθέτει το μεγαλύτερο μεταφερόμενο βάρος (throw-weight), σε περίπου 2.700 κιλά), εξαιρετική ακρίβεια για τον τύπο του όπλου (CEP κάτω από 120 μέτρα), εμβέλεια 12.000 χιλιομέτρων και ρεκόρ αξιοπιστίας με σχεδόν 200 συνεχόμενες επιτυχημένες δοκιμαστικές εκτοξεύσεις.
Σε σύγκριση, το ρωσικό Bulava (RSM-56) υστερεί σημαντικά σε εμβέλεια (8.300-9.300 χιλιόμετρα), ωφέλιμο φορτίο (περίπου το μισό) και ακρίβεια, ενώ το ιστορικό δοκιμών του παραμένει προβληματικό. Από την άλλη, το κινεζικό JL-3 προσφέρει εντυπωσιακή εμβέλεια (άνω των 10.000 χιλιομέτρων), όμως εκτιμάται ότι υστερεί σε throw-weight, ακρίβεια και ωριμότητα.
