23.2 C
Athens
Τετάρτη, 2 Ιουνίου, 2021
Αρχική Εκσυγχρονισμός του Στόλου Gibbs & Cox, η 8η πρόταση φρεγατών στο Πολεμικό Ναυτικό

Gibbs & Cox, η 8η πρόταση φρεγατών στο Πολεμικό Ναυτικό

Του Δημήτρη Μητσόπουλου, www.navalanalyses.com

Ενώ οι διαδικασίες για την λήψη απόφασης σχετικά με το πρόγραμμα της νέας φρεγάτας του Πολεμικού Ναυτικού εντείνονται, έρχεται στο φως μια πρόταση που είχε μείνει «κρυμμένη» για πολύ καιρό. Πρόκειται για την δεύτερη αμερικανική υποψηφιότητα στο ελληνικό πρόγραμμα, την όγδοη στο σύνολο των προτάσεων στο ΠΝ που προέρχεται από το σχεδιαστικό ναυπηγικό γραφείο Gibbs & Cox.

Να τονίσουμε ότι τόσο η πρόταση όσο και οι επαφές της εταιρίας με το Πολεμικό Ναυτικό δεν έγιναν πρόσφατα, αλλά πηγαίνουν πίσω τουλάχιστον δύο χρόνια. Στην επίσημη ιστοσελίδα του ΠΝ αναφέρεται χαρακτηριστικά στις 5 Μαρτίου του 2019 ότι «πραγματοποιήθηκε στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού παρουσίαση από εκπροσώπους της εταιρείας GIBBS & COX κ.κ. Αθανάσιο Λαγκώνα, Ιωάννη Εγκολφόπουλο, Christopher Sean Deegan και Mathew Philip Hans. Το αντικείμενο της παρουσίασης αφορούσε τις δυνατότητες της εταιρείας στη σχεδίαση μονάδων επιφανείας και την παρακολούθησαν επιτελείς από το ΓΕΝ».

Η Gibbs & Cox θα σχεδιάσει τις σαουδο-αραβικές φρεγάτες MMSC

Η ίδια η πρόταση κατατέθηκε στο ΠΝ στα μέσα Φεβρουαρίου 2021 και περιλαμβάνεται στον πίνακα αξιολόγησης μαζί με τις υπόλοιπες, ενώ η εταιρία σε συνεργασία με την Foretell IME και άλλους συνεργάτες της έχει κάνει επαφές και έρευνα στην Ελλάδα σχετικά με την υλοποίηση του προγράμματός της.

Υποθέτουμε ότι το ενδιαφέρον της αμερικανικής εταιρίας σχετίζεται και σε αυτή την περίπτωση με την υποστήριξη του επενδυτικού σχεδίου από την αμερικανική κρατική Αναπτυξιακή Χρηματοοικονομική Εταιρεία (Development Finance Corporation), σε συνδυασμό με εκδήλωση ενδιαφέροντος για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Απορία βέβαια προκαλεί ότι αυτή η δεύτερη πρόταση δεν φαίνεται να υποστηρίχθηκε από την αμερικανική πρεσβεία στην Ελλάδα, αφού η σχετική προσπάθεια επικεντρώθηκε στην προώθηση και στήριξη της ευρέως γνωστής υποψηφιότητας MMSC-ΗΝ (νυν HF2) της Lockheed Martin.

Από την πλευρά μας, σε αυτή την φάση, δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε κατά πόσο είναι υλοποιήσιμη ή ολοκληρωμένη, ούτε μπορούμε να απαντήσουμε σε ερωτήματα όπως γιατί αποσιωπήθηκε η ύπαρξη μιας 2ης αμερικανικής υποψηφιότητας όλο αυτό τον καιρό, για το αν είναι δυνατόν ένα σχεδιαστικό γραφείο να προτείνει πρόγραμμα στο ΠΝ ή ποιο ναυπηγείο θα συνεργαστεί με την εταιρία για την εκτέλεση του σχεδίου της.

Προφανώς τα περισσότερα από αυτά αφορούν τους αρμόδιους φορείς που ασχολούνται με το πρόγραμμα της νέας φρεγάτας. Οφείλουμε όμως να την φέρουμε στο φως της δημοσιότητας όσο πληρέστερα μπορούμε, στα πλαίσια της σωστής ενημέρωσης και φυσικά υπό το πρίσμα ενός υγιούς ανταγωνισμού και της διαφάνειας διαδικασιών. Αυτό είναι το καθήκον μας και αυτό επιτελούμε όλα αυτά τα χρόνια στην «Πτήση».

Η Gibbs & Cox είναι μια εταιρία με εντυπωσιακό ιστορικό και μεγάλες επιτυχίες στο ενεργητικό της. Ιδρύθηκε το 1922 από τους αδελφούς William Francis και Frederic Gibbs ως Gibbs Brothers και μετανομάστηκε σε Gibbs & Cox το 1929 όταν σύμπραξε μαζί τους ο αρχιτέκτονας Daniel H. Cox της Cox & Stevens. Η εταιρία έχει σχεδιάσει τουλάχιστον το 70% των πλοίων επιφανείας (από άποψη εκτοπίσματος) των ΗΠΑ στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, περιλαμβανομένων των πλοίων τύπου Liberty, διαφόρων αποβατικών, αντιτορπιλικών (κλάση Gleaves, Mahan, κ.ά.), φρεγατών (κλάση Captain, Tacoma, κ.ά.), πλοίων ναρκοπολέμου, παγοθραυστικών της Αμερικανικής Ακτοφυλακής και ποικιλίας μετατροπών από επανασχεδιάσεις, για ένα σύνολο τουλάχιστον 5.400 μονάδων.

Σε νεότερα χρόνια, από τα δικά της σχέδια προήλθαν κάποιες από τις πιο διάσημες κλάσεις αμερικανικών πολεμικών όπως οι φρεγάτες O.H. Perry, τα αντιτορπιλικά Arleigh Burke, τα πολεμικά πλοία παράκτιου πολέμου (LCS) της κλάσης Freedom και -σε συνεργασία με την Fincantieri- η νέα κλάση φρεγατών Constellation. Επίσης η Gibbs & Cox βοηθά το Καναδικό Ναυτικό, την Καναδική Ακτοφυλακή και το Αυστραλιανό Ναυτικό με πολλά προγράμματα (κλάση φρεγατών Hunter, κλάση υποβρυχίων Attack, κ.ά) καθώς εξελίσσουν τους στόλους τους για τον 21ο αιώνα, ενώ συνεχίζει να υποστηρίζει τα ναυτικά της Αιγύπτου, της Ταϊβάν, των Φιλιππίνων και άλλων. Από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα έχουν κατασκευαστεί με σχέδιά της 24 κλάσεις πολεμικών πλοίων και σχεδόν 7.000 μονάδες (περισσότερες από 300 σχεδιάσεις!) για πάνω από 40 διεθνείς πελάτες.

Η αμερικανική εταιρία ήρθε στην Ελλάδα με ένα φιλόδοξο σχέδιο και υποστηρίζει ότι μπορεί να κατασκευάσει εγχώρια και να παραδώσει 4 φρεγάτες, 4 κορβέτες ως «ενδιάμεση λύση» και 4 αναβαθμισμένες Φ/Γ κλάσης ΥΔΡΑ, δηλαδή 12 πλοία, σε 8 χρόνια! Η κάθε φρεγάτα θα κατασκευαστεί σε διάστημα 33 μηνών, η κάθε κορβέτα σε 24 μήνες και η κάθε ΜΕΚΟ 200ΗΝ θα αναβαθμιστεί σε 20 μήνες!

Σύμφωνα με την G&C, οι φρεγάτες κλάσης ΥΔΡΑ θα αναβαθμιστούν με επίκεντρο την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ομοιοτυπία με τα νέα πλοία. Δηλώνει επίσης ότι για την κατασκευή τους κύτους (hull) θα χρησιμοποιηθούν υλικά από την ελληνική αγορά. Τα στελέχη της Gibbs & Cox αφήνουν τις επιλογές του επακριβούς εξοπλισμού των καινούργιων πλοίων, τόσο των κορβετών όσο και των φρεγατών, στο ΠΝ και θα καταρτίσει το σχέδιο βάσει των δικών του υποδείξεων.

ΑΠΟΨΗ: Θα μπορούσε να λέγεται… “στην ποδιά του ΠΝ σφάζονται Ναυπηγεία”

Φρεγάτες

Η προτεινόμενη φρεγάτα για την Ελλάδα έχει ολικό μήκος 144 m, πλάτος 16,8 m, βύθισμα 8,9 m και εκτόπισμα χωρίς φόρτο άνω των 6.000 τόνων. Η ταχύτητα του πλοίου πλησιάζει τους 30 κόμβους και η εμβέλεια με οικονομική ταχύτητα (cruising) ξεπερνά τα 6.000 ναυτικά μίλια. Το βασικό πλήρωμα αριθμεί 140 μέλη και δύναται να αυξηθεί σε 200, περιλαμβάνοντας επιτελείς, ομάδες ειδικών δυνάμεων κ.ά.

Το πλοίο ενσωματώνει προηγμένα χαρακτηριστικά απόκρυψης του ίχνους (Stealth). Για να ελαχιστοποιηθεί η ανιχνευσιμότητά του έχουν εφαρμοστεί διάφορα μέτρα στη σχεδίαση, την αρχιτεκτονική, τα υλικά, τα ηλεκτρονικά συστήματα και τον ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, επιτυγχάνοντας μείωση των ιχνών επιφανείας και κάτω από το νερό, όπως διατομής ραντάρ, υπέρυθρων, ηλεκτρομαγνητικών εκπομπών και υποβρύχιου εκπεμπόμενου θορύβου.

Το σύστημα πρόωσης θα έχει διαμόρφωση συνδυασμού κινητήρων ντίζελ και αεριοστροβίλων-CODAG (Combined Diesel and Gas) με δύο LM2500 των 22 MW, δύο ντίζελ των 8 MW, ενώ υπάρχει υποδομή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας 2MW. Εναλλακτικά παρέχεται και επιλογή τύπου CODLAG (Combined Diesel-eLectric And Gas).

Παρενθετικά να επισημάνουμε ότι από τα διαθέσιμα στοιχεία (απεικονίσεις και πληροφορίες) για την πρόταση της αμερικανικής εταιρίας προς το ΠΝ, η «ελληνική» φρεγάτα ομοιάζει πολύ με την πρόταση της εταιρίας στον διαγωνισμό του Βασιλικού Αυστραλιανού Ναυτικού για τα αντιτορπιλικά αντιαεροπορικού πολέμου AWD (Air Warfare Destroyer), την μετέπειτα κλάση Hobart.

Evolved Arleigh Burke, που μετείχε στον αυστραλιανό διαγωνισμό AWD

Μεταξύ του 2005 και του 2007, η πρόταση της Gibbs & Cox για ένα εξελιγμένο (Evolved) αντιτορπιλικό κλάσης Arleigh Burke (ένα πλοίο μήκους 148 μέτρων και πλάτους 18,2 μέτρων, αντίστοιχα εξοπλισμό με την «ελληνική» φρεγάτα) και η σχεδίαση της Navantia F100 (κλάση Alvaro de Bazan στο Ισπανικό Ναυτικό) διαγωνίστηκαν για την επιλογή τους στο πρόγραμμα AWD. Παρόλο που η πρόταση του Evolved Arleigh Burke αφορούσε σε μεγαλύτερο και ικανότερο πλοίο, σε σύγκριση με την ισπανική, τον Ιούνιο του 2007 επιλέχθηκε η δεύτερη καθώς ήταν υλοποιημένη σχεδίαση και θα μπορούσε έτσι να κατασκευαστεί φθηνότερα, ταχύτερα και με μικρότερο ρίσκο.

Η εταιρία, όπως και στο παρελθόν με τον διαγωνισμό της Αυστραλίας, τονίζει ότι τα συστήματα αποστολής της προτεινόμενης «ελληνικής» φρεγάτας είναι συγκρίσιμα με αυτά των αντιτορπιλικών Arleigh Burke Flight III, ενώ θα συγκεκριμενοποιηθούν με ελληνικές προδιαγραφές. Από πλευράς πυροβολικού το πλοίο θα διαθέτει Super Rapid 76 mm/62 cal ταχυβολίας 120 β.α.λ. με σύστημα STRALES για χρήση κατευθυνομένων πυρομαχικών DART και δύο τηλεχειριζόμενους σταθμούς οπλισμού-RWS (Remote Weapon Stations) Typhoon Mk-30C με πυροβόλo Mk44 Bushmaster II των 30 mm.

Εναλλακτικά του Super Rapid, δύναται να τοποθετηθεί πυροβόλο 127mm/64 cal LW ταχυβολίας 32 β.α.λ. με σύστημα VULCANO της Leonardo για πυρομαχικά Βαλλιστικής Εκτεταμένης Eμβέλειας-ΒER (Ballistic Extended Range) και Κατευθυνόμενων πυρομαχικών Μεγάλης Εμβέλειας GLR (Guided Long Range), που επιτρέπουν προσβολή στόχων σε αποστάσεις πέραν των 100 km.

Ο ανθυποβρυχιακός οπλισμός αποτελείται από δύο τριπλούς τορπιλοσωλήνες Mk32 SVVT για τορπίλες Μk46 ή Mk54, ενώ ο πυραυλικός οπλισμός για στόχους επιφανείας έγκειται σε δύο τετραπλούς εκτοξευτές Mk141 για RGM-84L Harpoon Block II.

Ο αντιαεροπορικός οπλισμός περιλαμβάνει εκτοξευτές VLS Mk41 με 8 κελιά έκαστος, δυο πίσω από το κύριο πυροβόλο και άλλους τέσσερις στην πρυμναία υπερκατασκευή, πλαισιωμένους από τα υπόστεγα των ελικοπτέρων, στα πρότυπα των Arleigh Burke και άλλων ασιατικών σχεδιάσεων που «αντιγράφουν» τη διάταξη της αμερικανικής (Ιαπωνία, Ν. Κορέα). Το σύνολο των έξι VLS προσδίδουν στη φρεγάτα τον εντυπωσιακό αριθμό των 48 κελιών και μαζί ουσιαστικές δυνατότητες AAW!

Τα κελιά αυτά είναι της έκδοσης «strike length» και δύναται να φιλοξενήσουν σε τετραπλά κάνιστρα 192 συνολικά πυραύλους RIM-162 Evolved Sea Sparrow Missile (ESSM) ημιενεργού καθοδήγησης Block 1 ή ενεργού καθοδήγησης Block 2, εμβέλειας 50 km, ή οποιονδήποτε συνδυασμό με πυραύλους μέσης και μεγάλης εμβέλειας Standard Missile (SM)-2MR Block IIIA/IIIB/IIIC και Ανθυποβρυχιακές Ρουκέτες Κατακόρυφης Εκτόξευσης (VL-ASROC) RUM-139. Το «μίγμα» που προτείνεται από την εταιρία, αν και ενδεικτικό, είναι 64 ESSM, 24 SM-2 και 8 VL ASROC.

Να θυμίσουμε ότι ο Mk41 σε «strike length» μπορεί να φιλοξενήσει και BGM-109 Tomahawk. Το εντυπωσιακό όμως είναι ότι η αμερικανική εταιρία κάνει ιδιαίτερη μνεία στη δυνατότητα, αν το επιθυμεί ο χρήστης, κατάλληλης διαμόρφωσης ενός πρωραίου VLS για να δεχτεί τον γαλλικό NCM (Naval Cruise Missile), τον γνωστό μας SCALP Naval! Υπενθυμίζουμε ότι ο συγκεκριμένος πύραυλος δύναται να πλήξει στόχους πέραν των 1000 km προσδίδοντας δυνατότητα στρατηγικής κρούσης. Είναι όμως άγνωστο το πως θα επιτευχθεί η ενσωμάτωσή τους αφού η G&C δεν αναφέρει (προς το παρόν) προσθήκη Sylver A70.

Τον οπλισμό συμπληρώνουν δύο αντιπυραυλικά συστήματα εγγύς προστασίας CIWS (Close-In Weapon System).Το εμπρόσθιο τόξο του πλοίου προστατεύει ένα RAM Mk31, το οποίο αποτελείται από τον Mk49 Mod3 GMLS (Guided Missile Launching System) σε υπερυψωμένη θέση μπροστά και χαμηλά της γέφυρας με 21 πυραύλους RIM-116C Block 2 RAM (Rolling Airframe Missile), εμβέλειας μεγαλύτερης των 13 km και το οπίσθιο τόξο ένα Mk15 Phalanx Block 1B Baseline 2 εγκατεστημένο πλησίον του πρυμναίου συγκροτήματος VLS, θυμίζοντας έντονα τη διάταξη όπλων των Arleigh Burke.

Το Phalanx είναι αυτόνομο αντιπυραυλικό σύστημα αφού έχει ενσωματωμένο σύστημα ελέγχου πυρός με μέγιστο δραστικό βεληνεκές 3,5 mm και δύναται να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά ασύμμετρες απειλές. Τον οπλισμό συμπληρώνουν έξι βαριά πολυβόλα M2HB των 12,7mm μονά ή διπλά (12 κάννες). Τα συστήματα αναλωσίμων αντιμέτρων ΗΠ δύνανται να είναι τύπου MASS (Multi Ammunition Softkill System) της Rheinmetall Defence ή CENTURION της Chemring.

H φρεγάτα διαθέτει μεγάλο ελικοδρόμιο και δύο υπόστεγα για υποδοχή δύο ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων της κατηγορίας 10 τόνων, δηλαδή Seahawk (S-70B ή MH-60R) που υπηρετούν ή θα υπηρετούν στο Πολεμικό Ναυτικό ή ένα ελικόπτερο και ένα UAV MQ-8 Firescout. Το ελικοδρόμιο είναι εφοδιασμένο με σύστημα ασφάλισης του ελικοπτέρου HST (Helo Traversing System).

Επίσης, προκειμένου το πλοίο να υποστηρίξει επιχειρήσεις απαγόρευσης, αναζήτησης και διάσωσης καθώς και δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων θα έχει δύο πνευστές λέμβους άκαμπτης γάστρας-RHIB (Rigid Hulled Inflatable Boat) των 7 μέτρων, που φιλοξενούνται σε καλυπτόμενες πλευρικές θέσεις, με το δικό τους σύστημα καθέλκυσης/περισυλλογής.

Το σύστημα διαχείρισης μάχης CMS (Combat Management System) είναι το COMBATSS-21 της Lockheed Martin και ο εξοπλισμός ηλεκτρονικού πολέμου περιλαμβάνει σύστημα μέτρων ηλεκτρονικής υποστήριξης ραντάρ R-ESM (Radar-Electronic Support Measures) WBR-2000 της Argon ST, όπως αυτό είναι εγκατεστημένο στα πλοία LCS της κλάσης Freedom του Αμερικανικού Ναυτικού ή τα γνωστά AN/SLQ-32 που φέρουν σχεδόν όλα τα πολεμικά πρώτης γραμμής του Αμερικανικού Ναυτικού (CVN, DDG, CG, LCC, LHA, LHD, LPD και LSD), τα μεγάλα πλοία της Αμερικανικής Ακτοφυλακής και πλήθος μεγάλων πολεμικών άλλων Ναυτικών. Τα συγκεκριμένα συστήματα έχουν προαιρετικά και δυνατότητα ηλεκτρονικών παρεμβολών ραντάρ R-ECM (Radar-Electronic Counter Measures).

Η φρεγάτα είναι σχεδιασμένη να φέρει 3D ραντάρ πολλαπλών λειτουργιών MFR (Multi-Function Radar) με σταθερές στοιχειοκεραίες ενεργητικής ή παθητικής διάταξης φάσης (AESA ή PESA) και συγκεκριμένα, είτε AN/SPY-6(V)2 AESA (S και X-band), είτε AN/SPY-1 PESA (S-band) ή TRS-4D AESA (X-band). Το σύστημα Ταυτοποίησης Φίλου/Εχθρού (IFF) είναι το UPX-29/QE-120.

Τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό συμπληρώνουν το ραντάρ επιτήρησης/ναυτιλίας AN/SPS-73 V(12) LFA (Low Frequency Active), σόναρ VDS (Variable Depth Sonar) AN/SQS-62, σόναρ κύτους HMS (Hull Mounted Sonar) AN/SQS-53C και ρυμουλκούμενο ηλεκτρο-ακουστικό σύστημα παραπλάνησης, ανίχνευσης και έγκαιρης προειδοποίησης επερχόμενων τορπιλών TAC (Towed Acoustic Countermeasure) AN/SLQ-25 Nixie της Argon ST.

Τέλος, δύο ραντάρ ελέγχου πυρός καταύγασης συνεχούς κύματος CWI (Continuous Wave Illumination) AN/SPG-62, μέρος του γνωστού συστήματος ελέγχου πυρός FCS (Fire Control System) Mk99 έχουν ως αποστολή την τερματική καθοδήγηση αντιαεροπορικών πυραύλων ημιενεργού καθοδήγησης. Στον εξοπλισμό επικοινωνιών, διασύνδεσης και τακτικών ζεύξεων δεδομένων συγκαταλέγεται μεταξύ άλλων συγκρότημα C4I και Link 16.

Η «ενδιάμεση λύση» κορβέτας των 1.600 τόνων από την Gibbs & Cox

Κορβέτες

Στο «πακέτο» που προτείνει η G&C περιλαμβάνονται ως «ενδιάμεση λύση» κορβέτες ολικού μήκους 84,3 m, πλάτους 10,5 m, βυθίσματος 3,5 m και εκτοπίσματος χωρίς φόρτο 1.600 τόνων. Η ταχύτητά τους πλησιάζει τους 30 κόμβους, ενώ με οικονομική ταχύτητα η εμβέλεια ξεπερνά τα 4.000 ναυτικά μίλια. Οι ενδιαιτήσεις ανέρχονται σε 60 άτομα.

Ο εξοπλισμός των προτεινόμενων κορβετών είναι λιγότερο καθορισμένος από ότι των φρεγατών. Έτσι προτείνονται κάποια κοινά συστήματα με τις φρεγάτες, όπως πυροβόλο Super Rapid των 76 mm σε διαμόρφωση STRALES ή Μk110 των 57mm/70cal της BAE Systems (εξαιρετικά υψηλής ταχυβολίας που δύναται να φτάσει τις 220 β.α.λ.) και δύο RWS Typhoon Mk-30C των 30 mm.

Οι πύραυλοι επιφανείας-επιφανείας είναι οκτώ Harpoon σε δύο τετραπλούς εκτοξευτές Mk141, στο μέσον του πλοίου. Τον αντιαεροπορικό εξοπλισμό αποτελούν ένας VLS Mk41 των 8 κελιών για 32 ESSM και ένα CIWS Phalanx. Τον οπλισμό συμπληρώνουν τέσσερα βαριά πολυβόλα M2HB των 12,7mm τοποθετημένα στις πλευρές.

Κάθε πλοίο θα φέρει δύο RHIB των 7 μέτρων που φιλοξενούνται στο ανοιχτό, άνω κατάστρωμα με το δικό τους σύστημα καθέλκυσης/περισυλλογής. Η εταιρία δεν δίνει περισσότερα στοιχεία για τις δυνατότητες του ελικοδρομίου και του υποστέγου αλλά από το μέγεθος του σκάφους εικάζουμε ότι τουλάχιστον το υπόστεγο δεν θα είναι ικανό να φιλοξενήσει δεκάτονο ελικόπτερο.

Ο ενδεικτικός ηλεκτρονικός εξοπλισμός περιλαμβάνει μεταξύ άλλων περιστρεφόμενο ραντάρ AESA ΤRS-3D με ενσωματωμένο IFF, ραντάρ επιτήρησης-ναυτιλίας SPS-73, ηλεκτρο-οπτικό αισθητήρα, δύο FCR STIR 1.2 EO Mk2 της Thales, δύο εκτοξευτές αεροφύλλων/φωτοβολίδων SRBOC (Super Rapid Bloom Offboard Countermeasures) VDS και/ή Towed Array Sonar, HMS, ESM και TACAN.

Ανάμεσα στις σχεδιάσεις της Gibbs & Cox είναι οι Φ/Γ O.H. Perry, τα Α/Τ Arleigh Burke, οι LCS κλάσης Freedom και -σε συνεργασία με την Fincantieri- η νέα κλάση φρεγατών Constellation. Η Gibbs & Cox υποστηρίζει ότι μπορεί να κατασκευάσει εγχώρια και να παραδώσει 4 φρεγάτες, 4 κορβέτες και 4 αναβαθμισμένες Φ/Γ κλάσης ΥΔΡΑ μέσα σε 8 χρόνια!

- Advertisment -

Most Popular