26.2 C
Athens
Σάββατο, 13 Απριλίου, 2024
ΑρχικήΑΠΟΨΕΙΣΌλες οι απαντήσεις: Τι χρειάζεται το Izumo (και το... Anadolu) για να...

Όλες οι απαντήσεις: Τι χρειάζεται το Izumo (και το… Anadolu) για να γίνει αεροπλανοφόρο

Μετά την πρόσφατη επισημοποίηση όχι μόνο της τροποποίησης του ελικοπτεροφόρου της κλάσης Izumo για να φέρει μαχητικά αεροσκάφη F-35B αλλά και της παραγγελίας αντίστοιχου αριθμού αεροσκαφών για το καθένα, δημιουργήθηκε η εύλογη απορία του πώς ακριβώς θα μοιάζει το Izumo μετά από όλα αυτά, ειδικά δεδομένου ότι θα ήταν κάτι το πρωτοφανές για τα δεδομένα της Ιαπωνίας…

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό κάτι πιο συγκεκριμένο όσον αφορά τις τροποποιήσεις αυτές. Ωστόσο μπορούμε να κάνουμε κάποιες βάσιμες εκτιμήσεις με κριτήριο του πώς επιχειρούν τα F-35 σε άλλα αντίστοιχα αεροπλανοφόρα.

Μεταξύ αυτών, θα είναι ενδιαφέρον να εξετάσουμε και τις αλλαγές που υπέστησαν και τα ίδια τα αμερικανικά LHD κλάσης Wasp, τα οποία αν και επιχειρούσαν με μαχητικά αεροσκάφη AV-8B Harrier II, ωστόσο χρειάστηκαν τροποποιήσεις για να επιχειρούν και με τα F-35B.

Για να μπορεί να επιχειρήσει το F-35B (ή οποιοδήποτε μαχητικό αεροσκάφος από αεροπλανοφόρο) χρειάζονται τουλάχιστον κάποιες βασικές προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει εξαρχής να πληρούνται, ή να μπορούν να προστεθούν.

Ας τις δούμε αναλυτικά:

1) Το αεροπλανοφόρο πρέπει να διαθέτει αρκετό χώρο στο υπόστεγό του ή / και στο κατάστρωμά του για να φιλοξενήσει τα αεροσκάφη που θα επιχειρούν από αυτό.

Το Izumo διαθέτει αρκετή επιφάνεια για τον σκοπό αυτό. Πρέπει να επισημανθεί ότι δεν είναι αρκετό να διαιρέσεις την επιφάνεια του καταστρώματος / υπόστεγου με την επιφάνεια που καταλαμβάνει ένα F-35B.

Αν το κάνουμε αυτό, διαπιστώνουμε ότι μπορούν να χωρέσουν μέχρι 25 αεροσκάφη (αλλά καθόλου ελικόπτερα) και συγκεκριμένα 14 στο υπόστεγο και ακόμα 11 στο κατάστρωμα. Το θέμα είναι ότι η διεξαγωγή επιχειρήσεων με το σύνολο της επιφάνειας κατειλημένο θα είναι προβληματική για πολλούς λόγους, ιδιαίτερα σε καιρό πολέμου.

To Izumo πάντως είναι αρκετά μεγαλύτερο από τα αποσυρθέντα βρετανικά αεροπλανοφόρα της κλάσης Invincible έχοντας περίπου 25% μεγαλύτερη επιφάνεια καταστρώματος. Τα Invincible μπορούσαν να μεταφέρουν σε πραγματικές συνθήκες μέχρι 22 μαχητικά Sea Harrier – αν και το Harrier έχει κάπως μικρότερες διαστάσεις από το F-35B.

Το Izumo διαθέτει ικανούς χώρους στο υπόστεγό του με δυνατότητα να φιλοξενήσει μεγάλο αριθμό αεροσκαφών, όχι όμως και να παράσχει αποτελεσματικά τεχνική υποστήριξη.

Το γεγονός είναι ότι η δεδηλωμένη πρόθεση της Ιαπωνίας είναι να αγοράσει συνολικά 40 μαχητικά του τύπου για δυο σκάφη της κλάσης Izumo, το Izumo και το Kaga.

Αυτό σημαίνει ότι αντιστοιχουν από είκοσι στο καθένα, όμως δεν πρόκειται να είναι όλα ταυτόχρονα επί των μητρικών τους σκαφών, καθώς κάποια θα βρίσκονται σε βάσεις στεριάς για εκπαίδευση και συντήρηση.

Για σύγκριση πάντως, το ιταλικό Cavour που εξαρχής σχεδιάστηκε για να υποστηρίζει F-35B και έχει και παρεμφερές εκτόπισμα και διαστάσεις με το Izumo, μπορεί να υποστηρίξει 16 F-35B. Ένας αριθμός περί τα 10 αεροσκάφη ταυτόχρονα λοιπόν θεωρείται αρκετός προκειμένου το σκάφος να διατηρήσει και κάποια ελικόπτερα για ανθυποβρυχιακή ικανότητα.

F-35Β στο υπόστεγο του USS Wasp. Σε πραγματικές συνθήκες, και το τελευταίο εκατοστό χώρου θα είναι απαραίτητο για την τεχνική υποστήριξη του αεροσκάφους και θα πρέπει να έχει ελεύθερο χώρο και γύρω του για να κινούνται οι τεχνικοί και τα απαραίτητα μηχανήματα.

Εξάλλου ακόμα και το Queen Elizabeth με υπερδιπλάσιο εκτόπισμα δεν προβλέπεται να φέρει πάνω από 24 αεροσκάφη (δυο μοίρες) ταυτόχρονα τον καιρό της ειρήνης καθώς και κάποια ελικόπτερα.

Η διαθέσιμη επιφάνεια συνήθως είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να αλλάξει εύκολα. Το κατάστρωμα μπορεί να επεκταθεί εκατέρωθεν αλλά είναι πολύπλοκη δομικά και μακροχρόνια διαδικασία.

Τέτοιες μετατροπές έγιναν σε αεροπλανοφόρα του Β’ ΠΠ όταν μετά τον πόλεμο απέκτησαν κεκλιμένα καταστρώματα, καθώς και με το πρώην ρωσικό Baku όταν μετατράπηκε για να πουληθεί στην Ινδία ως αεροπλανοφόρο πλήρους καταστρώματος.

Το δε υπόστεγο ο μόνος τρόπος για να επεκταθεί είναι να αφαιρεθούν ολόκληρα γειτονικά διαμερίσματα, πράγμα επίσης δύσκολο δομικά και χρονικά, αφού ουσιαστικά πρέπει να κοπεί το πλοίο.

Μία ακόμα απεικόνιση του Izumo ως αεροπλανοφόρου.

Κάτι τέτοιο πρόκειται πιθανότατα (αυτή τη στιγμή είναι στον αέρα) να συμβεί με το ρωσικό Kuznetsov, όπου λέγεται ότι θα αφαιρεθούν τα διαμερίσματα με τους αντιπλοϊκούς πυραύλους Ρ-700 Granit ώστε να δημιουργηθεί περισσότερος χώρος στο υπόστεγο.

Σίγουρα έγινε εξαρχής και στο αδερφό του πλοίο το Varyag, όπου οι Κινέζοι αφαίρεσαν τα πάντα για να κάνουν περισσότερο χώρο στο υπόστεγο, οπότε ως προς αυτό πρόκειται δια «δοκιμασμένη λύση». Οι Κινέζοι εξάλλου δεν ενδιαφέρονται να χαρακτηρίσουν το νυν Liaoning ως καταδρομικό για να περνάει από τα Στενά του Βοσπόρου.

Αυτό όμως γίνεται στα πλαίσια προγραμματισμένης τριετούς και πλέον γενικής συντήρησης κι αναβάθμισης. Κάτι αντίστοιχο, αλλά εκ κατασκευής, έχει συμβεί στα δυο πρώτα αμφίβια σκάφη κλάσης America, όπου προκειμένου να υπάρξει περισσότερος χώρος για υπόστεγο για τα F-35B, καταργήθηκε η δεξαμενή από όπου επιχειρούσαν αερόστρωμνα και άλλα αποβατικά σκάφη.

Με λίγα λόγια το Izumo διαθέτει αρκετούς χώρους μεν, αλλά οι χώροι αυτοί είναι δεδομένοι και θα μπορούν να υποστηρίξουν αξιόπιστα και αποτελεσματικά έναν μικρό αριθμό μαχητικών σε πραγματικές συνθήκες, μάλλον όχι (πολύ) πάνω από δέκα. Δεδομένου ότι λόγω εκτοπίσματος εξαρχής κάτι τέτοιο ήταν γνωστό, μάλλον δεν θα υπάρξει προσπάθεια να αλλάξει.

Στο γράφημα διακρίνονται το αμερικανικό USS America, το Izumo και το ιταλικό Cavour. Πέρα από το μεγαλύτερο εκτόπισμα του αμερικανικού σκάφους, το μήκος καταστρώματος και ο αριθμός των μεταφερόμενων μαχητικών είναι παρόμοιος.

2) Το αεροπλανοφόρο θα πρέπει να διαθέτει ικανούς χώρους αποθήκευσης όπλων και καυσίμων για τον ανεφοδιασμό και επανεξοπλισμό των αεροσκαφών που επιστρέφουν από αποστολές.

Ισχύει ό,τι περίπου και με την επιφάνεια. Όσο μεγαλύτερος είναι ο αποθηκευτικός χώρος για τα δυο αυτά αναλώσιμα είδη, σε τόσο πιο παρατεταμένες επιχειρήσεις μπορεί να συμμετάσχει το αεροπλανοφόρο.

Δεν έχει επιχειρησιακά νόημα εξάλλου να μπορεί να μεταφέρει 25 μαχητικά αν τα μαχητικά αυτά καθηλωθούν στο πλοίο λόγω έλλειψης καυσίμων, ούτε έχει νόημα να ακολουθείται μόνιμα από πετρελαιοφόρο στόλου για να μεταγγίζει αεροπορικό καύσιμο συνεχώς για τον σκοπό αυτό.

Πρόκειται για ένα κομμάτι του αεροπλανοφόρου που δεν μπορεί να τροποποιηθεί / βελτιωθεί παρά μόνο με την αφαίρεση ολόκληρων τμημάτων από το εσωτερικό του, που με την σειρά του συνεπάγεται μεγάλη παραμονή στα ναυπηγεία και δύσκολες και χρονοβόρες δομικές εργασίες.

Για τον ίδιο λόγο με το (1), θεωρείται πως δεν θα δρομολογηθεί κάτι τέτοιο, γεγονός που θα έχει άμεση επιχειρησιακή συνέπεια τον μικρό αριθμό μεταφερόμενων μαχητικών αεροσκαφών.

Δεδομένου πάντως ότι το Izumo δεν προβλέπεται να χρησιμοποιηθεί για υπερπόντιες πολεμικές επιχειρήσεις, ο περιορισμός στα αερομέσα λόγω της μικρής μεταφερόμενης ποσότητας αεροπορικού καυσίμου δεν θεωρείται μεγάλο πρόβλημα.

3) Το αεροπλανοφόρο πρέπει να διαθέτει κατάλληλους ανελκυστήρες για την αξιόπιστη μεταφορά των αεροσκαφών από το κατάστρωμα στο υπόστεγο κι αντίστροφα ακόμα κι έμφορτων.

Το Izumo διεθέτει δυο ανελκυστήρες όπως και η προγενέστερη κλάση των μικρότερων σε εκτόπισμα Hyuga με τη διαφορά ότι μόνο ο ένας είναι «χωνευτός» στο κατάστρωμα, ενώ ο δεύτερος βρίσκεται στην εξωτερική πλευρά του καταστρώματος.

Γνωρίζουμε ήδη ότι οι ανελκυστήρες στα πιο παλιά Hyuga μπορούν να υποστηρίξουν τα βαρύτερα MV-22 – βάρος κενό περί τους 15 τόνους την στιγμή που το F-35 κενό ζυγίζει περί τους 13 τόνους.

Ανελκυστήρας στο μικρό ελικοπτεροφόρο Hyuga φορτώνει αμερικανικό MV-22 κατά την διάρκεια άσκησης.

Συνεπώς μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το νεότερο Izumo διαθέτουν τουλάχιστον εφάμιλλους ανελκυστήρες κι ως προς την μεταφορά των αεροσκαφών από το κατάστρωμα στο υπόστεγο κι αντίστροφα, δεν γεννάται ζήτημα ενίσχυσής τους και το σκάφος είναι ήδη καλυμμένο.

Αυτό εξάλλου επιβεβαιώνεται και από την σχετική μελέτη που ζήτησε η κυβέρνηση τον Μάιο κι εκπονήθηκε από ομάδα τεχνικών των ναυπηγείων (MUC).

Οι ανελκυστήρες δεν θα μπορούν να ανυψώσουν δυο αεροσκάφη ταυτόχρονα όπως αντίστοιχα σε άλλα αεροπλανοφόρα (π.χ. HMS Queen Elizabeth) αλλά λόγω του μικρού αριθμού αεροσκαφών συνολικά που μπορεί να μεταφέρει το Izumo αυτό εκτιμάται ότι δεν είναι πραγματικό πρόβλημα.

4) Το αεροπλανοφόρο πρέπει να αποκτήσει ανασχετήρες καυσαερίων (Blast Deflectors) επί του καταστρώματος

Οι ανασχετήρες καυσαερίων είναι χρήσιμοι για την προστασία των αεροσκαφών που βρίσκονται παρκαρισμένα ακριβώς από πίσω από το αεροσκάφος που βρίσκεται στην γραμμή απονήωσης από τα θερμά καυσαέρια του κινητήρα του, που θα λειτουργεί σε πλήρη μετάκαυση εκείνη την στιγμή για την επίτευξη της μέγιστης δυνατής ώσης για ασφαλή απονήωση.

Πρόκειται για μεγάλες επιφάνειες «χωνευτές» μέσα στο κατάστρωμα που ανυψώνονται υδραυλικά σε διαγώνια κλίση κόντρα στα ακροφύσια του κινητήρα, έως ότου αυτό απονηωθεί.

Η αλήθεια είναι ότι η ύπαρξη ανασχετήρων δεν είναι υποχρεωτική προϋπόθεση. Άλλα σκάφη όπως τα αμερικανικά LHD και LHA δεν διαθέτουν καθώς εκεί τα Harrier/F-35B χρησιμοποιούν έτσι ή αλλιώς όλο το κατάστρωμα για απονήωση ελλείψη και κεκλιμένης ράμπας. Θα επανέλθουμε όμως σ’ αυτό.

Η ύπαρξη ανασχετήρων όμως διευκολύνει το έργο των αεροπορικών επιχειρήσεων ειδικά σε σκάφη με μικρό κατάστρωμα ή σε περίπτωση όπου πρέπει να βρίσκονται στο κατάστρωμα και άλλα αεροσκάφη.

Σε άλλη περίπτωση, ο κύκλος απονηώσεων θα καθυστερεί σημαντικά καθώς ο χώρος πίσω από το αεροσκάφος που πρόκειται να απονηωθεί πρέπει να είναι κενός από άλλα αεροσκάφη / ελικόπτερα αλλά και προσωπικό.

Αντίθετα, με την ύπαρξη ανασχετήρων το αμέσως επομενο αεροσκάφος προς απονήωση μπορεί να περιμένει ακόμα κι ακριβώς από πίσω από εκείνο που πρόκειται να απονηωθεί για να πάρει αμέσως την θέση του.

Η συγκεκριμένη αναβάθμιση / προσθήκη είναι σχετικά εύκολη στην υλοποίησή της, χωρίς ανάγκη εκτεταμένων δομικών αλλαγών.

5) Το αεροπλανοφόρο θα πρέπει να αποκτήσει κεκλιμένη ράμπα

Η κεκλιμένη ράμπα (ski ramp) βοηθάει καταλυτικά την απονήωση αεροσκαφών σε περίπτωση που δεν υπάρχει καταπέλτης. Τυπικά, η ύπαρξή της δεν είναι υποχρεωτική, αφού τα αεροσκάφη μπορούν να απονηωθούν και χωρίς αυτήν.

Σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρεία ειδικά το F-35B χρειάζεται μόλις 550 πόδια (~183 μέτρα) διαδρόμου με το μέγιστο δυνατό φορτίο προκειμένου να απογειωθεί / απονηωθεί λόγω των εγγενών χαρακτηριστικών βραχείας αποπροσγείωσης που διαθέτει, σε αντίθεση με τις άλλες δυο εκδόσεις.

Αν όμως το αεροπλανοφόρο διαθέτει και κεκλιμένη ράμπα στο τέλος του διαδρόμου, εκτός του ότι προστίθεται ένα χαρακτηριστικό ασφαλείας, το απαιτούμενο μήκος του διαδρόμου μειώνεται στα 450 πόδια (~150 μέτρα).

Αλλά τότε τα αεροσκάφη δεν μπορούν να απονηωθούν με πλήρη φόρτο καυσίμου και όπλων περιορίζοντας έτσι σημαντικά την επιχειρησιακή τους αξία. Ενδεικτικά υπολογίζεται ότι στο HMS Queen Elizabeth η ράμπα βοηθάει τα F-35B να απονηώνονται με συν 30% βάρος απονήωσης από ό,τι αν αυτή δεν υπήρχε.

Τα αμερικανικά LHD και LHA δεν διέθεταν ποτέ ράμπα για τον λόγο ότι σύμφωνα με το δόγμα επιχειρησιακής χρήσης του αμερικανικού Ναυτικού, τα συγκεκριμένα σκάφη δεν προορίζονταν ως «εσωτερικός ανταγωνισμός» των μεγάλων πυρηνοκίνητων αεροπλανοφόρων.

Αντίθετα προορίζονται κυρίως για την μεταφορά των μαχητικών τους αεροσκαφών σε βάσεις ξηράς, όπου με άπειρο πλέον διάδρομο απογείωσης, θα μπορούσαν να απογειωθούν με πλήρη φόρτο για να υποστηρίξουν τις επίγειες δυνάμεις όπως είναι η βασική αποστολή τους.

Μία τουλάχιστον θέση απονήωσης ελικόπτερου επί του καταστρώματος των αμερικανικών LHD / LHA θα χάνονταν σε περίπτωση που τοποθετούνταν κεκλιμένη ράμπα.

Για τον σκοπό αυτό δηλαδή την απονήωση των αεροσκαφών για να μεταβούν σε επίγειες βάσεις δεν χρειάζεται κεκλιμένη ράμπα όπως δεν χρειάζεται (τόσο πολύ) ούτε για αποστολές επιφυλακής / αυτοάμυνας του ναυτικού σχηματισμού.

Επιπλέον, η ράμπα θα καταλάμβανε τουλάχιστον μία θέση απονήωσης ελικόπτερου επί του καταστρώματος. Στην παρούσα φάση με έξι ελικόπτερα CH-53 ή υβριδικά αεροσκάφη MV-22 μπορεί να μεταφερθεί στην ακτή με μία μόνο πτήση ένας πλήρης λόχος πεζοναυτών από την αποβατική δύναμη, μία ικανότητα που φαίνεται ότι έχει μεγαλύτερη σημασία για τους πεζοναύτες από το να επιχειρεί ταυτόχρονα και ένα F-35B.

Το αποτέλεσμα είναι ότι χωρίς ράμπα, ένα F-35B απαιτεί το σύνολο του διαδρόμου στο κατάστρωμα ενός LHD/LHA προκειμένου να μπορεί να απονηωθεί με το μέγιστο δυνατό βάρος που επιτρέπει το δεδομένο μήκος διαδρόμου.

Τα αμερικανικά F-35B απλώς εκμεταλλεύονται όλο το μήκος του καταστρώματος για να απονηωθούν, έστω και με μειωμένο φορτίο αφού το επιτρέπει το δόγμα χρήσης τους. Τα ιαπωνικά δεν θα έχουν αυτήν την επιχειρησιακή πολυτέλεια.

Στο Izumo δεν έχει επιβεβαιωθεί αν θα προστεθεί τέτοια ράμπα. Θεωρείται όμως ότι θα είναι κρίσιμη αναβάθμιση που θα επιτρέψει την ουσιαστική και μέγιστη δυνατή επιχειρησιακή εκμετάλλευση των F-35B. Πάντως θα πρόκειται για σοβαρή δομική ανακατασκευή που θα πάρει αρκετό χρόνο και θα είναι κι η πλέον σημαντική κι ορατή διαφορά.

Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα, με την εξαίρεση των αμερικανικών LHD/LHA, το σύνολο των μικρών αεροπλανοφόρων (αλλά και το HMS Queen Elizabeth) από τα οποία επιχείρησαν μαχητικά αεροσκάφη κάθετης απο/προσνήωσης (Harrier και πλέον και F-35B) ήταν εξοπλισμένα ή ναυπηγούνται με τέτοια ράμπα: Juan Carlos, Cavour, Anadolu κ.ά., αλλά και τα προγενέστερα Invincible, Principe de Asturias, Garibaldi…

Σημειώνεται επίσης ότι η οικονομικοτεχνική μελέτη που είχε παραγγείλει η ιαπωνική κυβέρνηση φέτος τον Μάιο έκανε λόγο συγκεκριμένα ότι αφενός μεν ήταν τεχνικά εφικτή η προσθήκη της κι ήταν κι επιχειρησιακά απαραίτητη.

6) Το κατάστρωμα του αεροπλανοφόρου θα πρέπει να μπορεί να υποστηρίξει τα μαχητικά αεροσκάφη

Όταν άρχισαν οι πρώτες δοκιμές κάθετων απο-προσγειώσεων του F-35B διαπιστώθηκε ότι το ακροφύσιο του κινητήρα του εξέπεμπε καυσαέρια σε πιο υψηλές θερμοκρασίες από τα προγενέστερα AV-8B Harrier II.

Με αφορμή αυτό ξεκίνησε, εξελίχθηκε και επιβίωσε μία μυθολογία ότι το F-35B «λιώνει» (sic) τα καταστρώματα των πλοίων από όπου θα επιχειρει πράγμα που σαφώς πρόκειται για αστικό μύθο. Κανένα κατάστρωμα δεν έχει λιώσει μέχρι σήμερα. Συνεπώς, ως προς αυτό δεν θα χρειαστεί κάποια μείζονα αναβάθμιση, ενίσχυση ή τροποποίηση του καταστρώματος του Izumo.

Υπενθυμίζεται εξάλλου ότι η ίδια οικονομικοτεχνική μελέτη έκανε μνεία ότι η επίστρωση στο κατάστρωμα του Izumo ήταν ήδη αρκετά ενισχυμένη ώστε να μπορεί να αντέξει την αυξημένη θερμοκρασία του ακροφυσίου του F-35 καθώς εξ’ αρχής είχε φτιαχτεί μ’ αυτό ως δεδομένο.

Στην περίπτωση των Αμερικανών, η θέση τους είναι ότι τα LHD/LHA έτσι ή αλλιώς δεν προορίζονται για παρατεταμένη επιχειρησιακή χρήση των F-35B, αφού ο κύριος ρόλος τους είναι οι αποβατικές ενέργειες με ελικόπτερα, συνεπώς δεν ετίθετο θέμα πρόωρης φθοράς του καταστρώματος.

Στιγμιότυπα (crop) υψηλής ανάλυσης όπου διακρίνεται καθαρά η επιφάνεια του καταστρώματος στο Izumo (αριστερά) και το USS America (δεξιά). Οι Ιάπωνες εξ αρχής προνόησαν να ενισχύσουν το κατάστρωμά με κατάλλήλη επιίστρωση ανθεκτική στην θερμότητα.

Στην περίπτωση των Ιαπώνων και σε πρώτη φάση τουλάχιστον τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα, αφού η κυβέρνηση της χώρας φέρεται να έχει δεσμευθεί ότι σε καιρό ειρήνης δεν θα υπάρχουν καν (!!!) F-35B επί του Izumo προκειμένου αυτό να μην θυμίζει (sic) επιθετικό όπλο…

7) Βοηθήματα υποστήριξης αεροπορικών επιχειρήσεων, προστασία υποσυστημάτων αεροπλανοφόρου

Εκτός από τις παραπάνω χωροταξικές και άλλες τροποποιήσεις, το Izumo θα πρέπει να μπορεί να υποστηρίξει το F-35B απρόσκοπτα κατά την διάρκεια διεξαγωγής αεροπορικών επιχείρησεων ώστε αφενός μεν να μπορεί το ίδιο να επιχειρεί χωρίς προβλήματα, αφετέρου δε να μην δημιουργεί προβλήματα στο υπόλοιπο σκάφος.

Τα πράγματα είναι πολύ απλά για το Izumo τώρα που επιχειρεί μόνο με ελικόπτερα, αυτό όμως θα αλλάξει σύντομα.

Για παράδειγμα, το γεγονός ότι το F-35B ενσωματώνει ένα πανίσχυρο και δη κατά πολύ ισχυρότερο κινητήρα σε σχέση με τον Pegasus του AV-8B Harrier II συνεπάγεται αυτόματα ότι οτιδήποτε βρίσκεται στο κατάστρωμα του Izumo θα πρέπει είτε να αποκτήσει προστατευτική επικάλυψη, είτε να μετακινηθεί σε άλλη θέση.

Οι τροποποιήσεις αυτές φάνηκαν ότι ήταν απαραίτητες ήδη από τις πρώτες δοκιμαστικές επιχειρήσεις των F-35B δοκιμών επί του σκάφους USS Wasp, που σήκωσε και το βάρος των αρχικών δοκιμών πιστοποίησης του αεροσκάφους πριν κάποια χρόνια.

Συλλογές σωσίβιων λέμβων στα πλαϊνά του καταστρώματος, κεραίες επικοινωνιών, αισθητήρες, βοηθήματα ναυτιλίας και γενικώς οποιαδήποτε κατασκευή μπορεί να βρεθεί πίσω από το ακροφύσιο του F-135-PW-600 θα πρέπει πλέον να επαναξιολογηθεί ως προς την δομή και την θέση του.

Ένας F-135-PW-600 σε λειτουργία στο κατάστρωμα αλλάζει τα πάντα.

Παρομοίως κι οι ζώνες που μπορεί να κινείται το προσωπικό επί του καταστρώματος πλέον θα είναι εντελώς διαφορετικές από ό,τι ήταν πριν όπου επιχειρούσαν μόνο ελικόπτερα και θα πρέπει να οριοθετηθούν εκ νέου με ξεκάθαρη σήμανση.

8) Πιστοποίηση αεροσκαφών υποστήριξης

Από την στιγμή που το Izumo θα πιστοποιηθεί για επιχειρήσεις με το F-35B θα έχει πετύχει ένα μέρος μόνο του σκοπού του. Το F-35B μόνο του θα έχει περιορισμούς και δεν θα μπορεί να αποδώσει το μέγιστο της επιχειρησιακής του αξίας.

Θα χρειαστεί υποστήριξη σε τομείς όπως η διοικητική μέριμνα, ο εναέριος ανεφοδιασμός και η έγκαιρη προειδοποίηση και έλεγχος. Άλλες ναυτικές δυνάμεις έχουν εξειδικευμένα αεροσκάφη για τον σκοπό αυτό, όμως οι διαστάσεις του Izumo κι η έλλειψη καταπέλτη περιορίζουν τις επιλογές.

Αμερικανικό αεροσκάφος V-22 στον ανελκυστήρα του υποστέγου του Hyuga κατά την διάρκεια ασκήσεων πιστοποίησης του τύπου στο συγκεκριμένο πλοίο.

Αν δεν υπάρχουν οι αντίστοιχες δυνατότητες για το Izumo με δικά του οργανικά αερομέσα, τότε θα πρέπει να βασίζεται σε άλλα αντίστοιχα αερομέσα είτε συμμαχικά είτε ιαπωνικά που θα επιχειρούν από βάσεις ξηράς ή συμμαχικά μεγαλύτερα αεροπλανοφόρα, που και στις δυο περιπτώσεις θα περιορίζουν σημαντικά την επιχειρησιακή του ευελιξία και αυτάρκεια ως αεροπλανοφόρου.

Αναλυτικά: τα εξειδικευμένα αεροσκάφη υποστήριξης αφορούν τις εξής αποστολές:

Α) Για διοικητική / εφοδιαστική μέριμνα το αμερικανικό Ναυτικό χρησιμοποιεί είτε αεροσκάφη C-2 Greyhound είτε όταν αυτά αποσυρθούν, και V-22 Osprey. Επίσης για τον σκοπό αυτό μπορούν να χρησιμοποιηθούν βαρέα ελικόπτερα.

Είναι ίσως η πιο εύκολα ικανοποιήσιμη ανάγκη, αφού το ιαπωνικό Ναυτικό διαθέτει ήδη όχι μόνο μέσα και βαρέα μεταφορικά ελικόπτερα αλλά έχει παραγγείλει και αεροσκάφη MV-22B.

Β) Στο κομμάτι της έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου, και καθώς τα ραντάρ του ίδιου του Izumo και των συνοδευτικών του όσο ισχυρά κι αν είναι έχουν περιορισμούς και σε απόσταση και λόγω της καμπυλότητας του ορίζοντα, υπάρχουν ουσιαστικά δυο λύσεις: Εξειδικευμένα ιπτάμενα ραντάρ είτε επί αεροσκαφών, είτε επί ελικοπτέρων.

Αεροσκάφη της κατηγορίας, όπως το E-2D που έτσι ή αλλιώς διαθέτει ήδη η Ιαπωνία είναι αδύνατον να επιχειρήσουν από το Izumo λόγω έλλειψης καταπέλτη. Συνεπώς η μόνη επιλογή είναι το ραντάρ επί ελικοπτέρου, παρά τους επιχειρησιακούς περιορισμούς σε υψόμετρο και ταχύτητα του συγκεκριμένου μέσου.

Αυτήν την στιγμή υπάρχουν στην αγορά μόλις δυο υλοποιήσεις για ελικόπτερα AEW αεροπλανοφόρων, το βρετανικό Merlin HM2, το οποίο φέρει το ραντάρ Searchwater 2000 (το ίδιο που έφεραν προηγουμένως τα SeaKing στον ίδιο ρόλο) καθώς και το ρωσικό Ka-31 Helix το οποίο βρίσκεται σε υπηρεσία στα αεροπλανοφόρα Ρωσίας, Ινδίας και Κίνας.

Πέρα από το ότι η ρωσική επιλογή δεν είναι φυσικά διαθέσιμη για την Ιαπωνία, η βρετανική επιλογή θα έδειχνε μάλλον προφανής ειδικά δεδομένου ότι το AW-101 (το Merlin δηλαδή) βρίσκεται έτσι ή αλλιώς σε υπηρεσία με το ιαπωνικό Ναυτικό. Υπάρχει όμως το πρόβλημα ότι το ραντάρ δεν κατασκευάζεται πλέον ούτε τα υπάρχοντα διατίθενται προς πώληση.

Την περίοδο των «παχιών αγελάδων» το βασιλικό Ναυτικό εξέταζε το ενδεχόμενο προμήθειας V-22 για όλους τους βοηθητικούς ρόλους στα νέα του υπό σχεδίαση τότε αεροπλανοφόρα.

Η μόνη άλλη λύση θα ήταν μέσω και πάλι του V-22, που σε περίπτωση που η Ιαπωνία το ζητούσε θα μπορούσε αποκτήσει ραντάρ και να πιστοποιηθεί σ’ αυτόν τον ρόλο με προφανή ωφέλη τόσο επιχειρησιακά όσο και διοικητικής μέριμνας / υποστήριξης αφού το αεροσκάφος θα υπηρετεί ήδη έτσι ή αλλιώς με τις ιαπωνικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας.

Προς το παρόν πάντως, σύμφωνα με τα τωρινά δεδομένα φαίνεται ότι υπάρχει η πρόθεση το Izumo να μην φέρει καθόλου αεροσκάφη με ικανότητα AEW&C. Πρόκειται καθαρά για απόφαση που υπαγορεύεται από πολιτικούς κι όχι τεχνικούς ή επιχειρησιακούς λόγους, καθώς θεωρείται ότι τέτοια αεροσκάφη θα προσέδιδαν στο Izumo επιθετικές ικανότητες.

Η ιστορία πάντως έχει δείξει ότι ένα αεροπλανοφόρο είναι «τυφλό» χωρίς ικανότητα εναέριας έγκαιρης προειδοποίησης, πράγμα που τουλάχιστον οι Βρετανοί γνωρίζουν πολύ καλά από τον πόλεμο στα Φώκλαντς, όπου δεν διέθεταν κανένα τέτοιο αεροσκάφος και είχαν πολύ μικρό χρονικό περιθώριο αντίδρασης. Πιθανόν οι Ιάπωνες αργότερα να το ξανασκεφτούν.

Γ) Για εναέριο ανεφοδιασμό χρησιμοποιούνται είτε άλλα μαχητικά αεροσκάφη με σύστημα buddy, είτε εξειδικευμένα αεροσκάφη, όπως το πάλαι ποτέ KA-6D. Τέτοια επιλογή δεν υπάρχει πλέον κι αν υπήρχε θα απαιτούσε καταπέλτη ενώ ούτε ο αριθμός των F-35B είναι τέτοιος που να επιτρέπει την δέσμευση ορισμένων για χρήση ως ιπτάμενων τάνκερ, πέρα από το ότι ακόμα και με εξωτερικές δεξαμενές, το καύσιμο που θα μπορούσαν να μεταφέρουν θα ήταν σχετικά λίγο.

Στιγμιότυπο από την πρώτη προκαταρκτική δοκιμή της συλλογής VARS για ανεφοδιασμό ενός Hornet. Η συλλογή περιλαμβάνει προσθαφαιρούμενη δεξαμενή καυσίμου και πτυσσόμενο κάλαθο ανεφοδιασμού που προς το παρόν χρειάζεται να ανοίξει η πίσω ράμπα για να αναπτυχθεί.

Η μόνη άλλη επιλογή είναι και πάλι το V-22 με την ειδική αποσπώμενη συλλογή VARS που αναπτύσσει η Bell για το αεροσκάφος και δίνει την δυνατότητα στο V-22 να ανεφοδιάζει άλλα αεροσκάφη εν πτήσει.

Το ιαπωνικό Ναυτικό θα πρέπει ασφαλώς να αξιολογήσει την συγκεκριμένη επιλογή που ουσιαστικά προσθέτει ικανότητα εναέριου ανεφοδιασμού σε ένα αεροσκάφος του τύπου χωρίς όμως να το δεσμεύει μόνιμα σ’ αυτόν τον ρόλο.

Από την άλλη κρίνοντας από την στάση που τηρείται για την ικανότητα έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου, μάλλον δεν πρέπει να είναι πολύ αισιόδοξοι και για την ικανότητα εναέριου ανεφοδιασμού που ουσιαστικά είναι κατ’ εξοχήν επιθετικής φύσης.

Πληροφοριακά πάντως, το F-35B προκειμένου να βρεθεί χώρος για το συγκρότημα κάθετης απο-προσγείωσης/προσνήωσης του κινητήρα του, έχει μικρότερη χωρητικότητα καυσίμου κι επομένως κι εμβέλεια σε σχέση με τις άλλες δυο εκδόσεις.

Επίσης έχει μικρότερη αποθήκη οπλισμού, με ικανότητα μεταφορά δυο όπλων μόνο της τάξης των 1.000 λιβρών αντί (2.000 στα Α και C) ενώ δεν διαθέτει ούτε εσωτερικό πυροβόλο.

To πρώτο V-22 της Ιαπωνίας με την ιαπωνική παραλλαγή και εθνόσημο κατά την διάρκεια της πρώτης του πτήσης το 2017. (© Brady D. Kendrick)

Με ένα λογικό φορτίο οπλισμού και το μέγιστο δυνατό καύσιμο που του επιτρέπει η κεκλιμένη ράμπα, αναφέρεται επιχειρησιακή εμβέλεια περίπου 450 μιλίων. Αν και όσον αφορά τους Αμερικανούς Πεζοναύτες αυτό είναι κάθετη βελτίωση σε σχέση με τo Harrier και για τις αποστολές CAS που τους ενδιαφέρουν επ’ ωφελεία της αποβατικής δύναμης, για το ιαπωνικό Ναυτικό ίσως να μην είναι αρκετό.

Τα παραπάνω θέματα ασφαλώς θα αποτελέσουν αντικείμενο αξιολόγησης και προσεκτικής εξέτασης όταν το Izumo κηρυχθεί επιχειρησιακό με τα πρώτα του F-35B. Σε πρώτη φάση θα πρέπει να βασιστεί μόνο στα E-767 και KC-767 της ιαπωνικής Αεροπορίας για έγκαιρη προειδοποίηση κι εναέριο ανεφοδιασμό αντίστοιχα.

9) Επιπρόσθετα με τα παραπάνω που εν ολίγοις αφορούν οικονομικές και τεχνικές παραμέτρους, θα πρέπει να επισημάνουμε και μία ακόμα παράμετρο που δεν έχει να κάνει με αυτά, αλλά βασικά με έναν άλλο εξίσου κρίσιμο παράγοντα: τον ανθρώπινο.

In this Oct. 26, 2014 photo, Japanese Prime Minister Shinzo Abe, far right, walks past a mock-up of the F-35 fighter jet during the annual Self-Defense Forces Commencement of Air Review at Hyakuri Air Base, north of Tokyo.

Η Ιαπωνία δεν έχει επιχειρήσει ξανά με αεροπλανοφόρα από την εποχή του Β’ ΠΠ και τότε τα πράγματα ήταν έτσι ή αλλιώς εντελώς διαφορετικά από ό,τι σήμερα. Παρόλο που έχει ναυπηγήσει και διαθέτει τέσσερα μεγάλα ελικοπτεροφόρα τα τελευταία δέκα χρόνια, από αυτά επιχειρούν μόνο ελικόπτερα και μόνο για ανθυποβρυχιακές αποστολές.

Το αποτέλεσμα είναι έχει τα ίδια προβλήματα που έχουν και άλλες χώρες χωρίς μεγάλη ή χωρίς καθόλου ναυτική παράδοση και εμπειρία / προϋπηρεσία στην αξιοποίηση αεροπλανοφόρων (Ρωσία, Κίνα, Τουρκία κτλ) για αεροναυτικές επιχειρήσεις που διαπιστώνουν ότι ακόμα και αν αποκτήσουν αεροπλανοφόρα, δεν (θα) διαθέτουν τα απαραίτητα έμπειρα στελέχη που θα έχουν εκπαιδευτεί επί μακρόν και θα γνωρίζουν πώς να τα αξιοποιήσουν.

Αυτού του είδους η ναυτική παράδοση και εμπειρία δεν γίνεται να αποκτηθεί επί πληρωμή, ούτε και από την μία ημέρα στην άλλη, αντίθετα χρειάζεται δεκαετίες για να εδραιωθεί και αποδώσει αξιόλογα στελέχη στα οποία το επιτελείο θα μπορεί να βασιστεί για τις επιχειρησιακές του ανάγκες.

To Izumo εν πλω σε σχηματισμό με το μικρότερο αδελφάκι του, το ελικοπτεροφόρο Hyuga. Τα έξι F-35B στο κατάστρωμά του έχουν προστεθεί ψηφιακά.

Η Ιαπωνία έχει πολύ δρόμο μπροστά της μέχρι να γίνει υπολογίσιμη ναυτική δύναμη αεροπλανοφόρων. Πρέπει σίγουρα να κάνει τα πρώτα της μικρά βήματα πριν τα βήματα αυτά μπορέσουν να γίνουν άλματα και σίγουρα από αυτήν την άποψη βρίσκεται στον σωστό δρόμο.

Προς το παρόν έχει καταφέρει σε διάστημα είκοσι ετών να θέσει σε υπηρεσία επτά σκάφη ανοιχτού καταστρώματος (flat-tops), τις κλάσεις Osumi, Hyuga και Izumo. Πρόκειται σίγουρα για τεράστια βήματα αν σκεφτεί κανείς ότι πριν από αυτό η Ιαπωνία δεν είχε καμία απολύτως επαφή με τον χώρο των αεροπλανοφόρων.

Αν και δεν έχουν στην παρούσα τους μορφή βέβαια καμία σχέση με επιχειρήσεις αεροπλάνων αεροπλανοφόρων, είναι σημαντικές πρώτες φάσεις προκειμένου να αρχίσουν να εκπαιδεύονται στελέχη που αύριο θα επανδρώσουν και κανονικά αεροπλανοφόρα και γενικώς να ενσταλαχθεί κουλτούρα ναυτικής αεροπορίας ξανά.

Το Izumo έχει πάρει τον δρόμο του για να υποστηρίξει μαχητικά αεροσκάφη και να επιχειρεί ως αεροπλανοφόρο, άσχετα αν οι Ιάπωνες θα το αποκαλούν αντιτορπιλικό ή υπόσχονται ότι δεν θα φέρει αεροσκάφη παρά μόνο αν… γίνει πόλεμος. Οι εξελίξεις ως προς αυτό αναμένονται σίγουρα με ενδιαφέρον.

Απεικόνιση σε υπολογιστή (render) του πώς θα μπορούσε να δείχνει το Izumo (εδώ το Kaga) μετά την προσθήκη της κεκλιμένης ράμπας

Σημειώσεις: Οι φωτογραφίες του μοντέλου είναι της ιαπωνική εταιρείας Tamiya και απεικονίζουν το προϊόν φαντασίας ιαπωνικό αεροπλανοφόρο Ibuki. Είναι ωστόσο ό,τι πιο κοντινό μπορεί να υπάρξει στο πώς θα μπορούσε να δείχνει το Izumo όταν ολοκληρωθεί ως αεροπλανοφόρο.

Υπόλοιπες φωτογραφίες: Wiki commons, αμερικανικό Ναυτικό, ιαπωνικό διαδίκτυο. Γράφημα μέσω Π&Δ.

 

Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
My name is Nobody
My name is Nobody
4 years ago

Κύριε, κύριε να πω;
Αεροπλάνα κύριε.

Βασιλης
Βασιλης
4 years ago

Διαβάζοντας το άρθρο αυτο που κατάλαβα ειναι οτι οι Τούρκοι δεν ξέρουν που έχουν πλέξει με το αεροπλανοφορο τους….εδω ολόκληρη Ιαπωνία θα κάνει αρκετά χρόνια για να λειτουργήσει ένα και με τι κόστος.
Μου φαίνεται οτι στο τέλος θα το πουλήσουν μόλις καταλαβουν που έχουν μπλέξει

Russ
Russ
4 years ago
Reply to  Βασιλης

😆 😆 😆 😆

Makis
Makis
4 years ago
Reply to  Βασιλης

2 ειναι το Anadolu και το Trakya

Fingolfin
Fingolfin
4 years ago
Reply to  Βασιλης

Ελικοπτεροφόρα θα είναι για πολλά χρόνια.

Georgios
Georgios
4 years ago
Reply to  Βασιλης

Με το συμπάθιο @guest_140797 αλλά η Ιαπωνία έχει θέματα γιατί πρέπει να τροποποιήσει δύο ελικοπτεροφόρα για να λειτουργήσουν και έως εν μέρει αεροπλανοφόρα ενώ αντίθετα η Τουρκία έχει ήδη ενσωματώσει αυτές τις προδιαγραφές στο Anadolu class.

sotbak
sotbak
4 years ago

domo…

Chris
Chris
4 years ago

UAV θα είχαν ρόλο σε τέτοιας κλάσης αεροπλανοφόρα;

gdmast
gdmast
4 years ago
Reply to  Chris

Δεν υπάρχει λόγος να κάνεις μια εξωφρενική δαπάνη σκάφους για να τοποθετήσεις UAV, αφού αυτά μπορείς να τα μεταφέρεις σε πολύ μικρότερες πλατφόρμες.

gdmast
gdmast
4 years ago
Reply to  gdmast

Αν εννοείς βέβαια να υπάρχουν και π.χ. 2-3 UAV για αναγνώριση, αναμφίβολα ναι.

chikichiki
chikichiki
4 years ago
Reply to  Chris

Αν βρεις τρόπο να τα αποπροσγειώνεις, προσφέρουν εντελώς δυσανάλογη ακτίνα δράσης με μεγάλη αξία για την ομάδα κρούσης ή το στόλο. Ακόμα και για αποστολές ISR μόνο.

Nestoras
Nestoras
4 years ago

Η μεγάλη ερώτηση δεν είναι πως το Anadolu μπορεί να μετατραπεί σε αεροπλανοφόρο. Η μεγάλη ερώτηση είναι πως όταν μια χώρα που απέχει 70 χιλιόμετρα από τις Κυπριακές ακτές και θέλει να επηρεάσει τις εξελίξεις εκεί και να ελέγξει το φυσικό αέριο που βρέθηκε, αποκτά Αεροπλανοφόρο αλλά η άλλη ενδιαφερόμενη χώρα σφυρίζει αδιάφορα και λέει πως δεν χρειάζεται, παρόλο που απέχει (η Κρητική ακτή που μπορεί να εξοπλιστεί χωρίς κανένα περιορισμό από συνθήκες) 550 χιλιόμετρα από τις Κυπριακές ακτές.
Οι Τούρκοι εύκολα έφταναν στην Κύπρο με αεροπλάνα από την ακτή τους, εμείς φτάνουμε, με τα δικά μας αεροπλάνα στα όρια της ακτίνας δράσης τους και με ευκολία να αποκοπούμε εκεί. Και το θέμα δεν είναι να “μην μπλέξουμε”, αλλά να μην βάλουνε χέρι οι Τούρκοι στο φυσικό αέριο της περιοχής, εξασφαλίζοντας (εμείς) επαρκή δύναμη αποτροπής ώστε να μην το τολμήσουν! Γιατί τότε γίνονται ακόμα πιο δυνατοί και εμείς ακόμα πιο ευάλωτοι!

chikichiki
chikichiki
4 years ago
Reply to  Nestoras

“αλλά η άλλη ενδιαφερόμενη χώρα σφυρίζει αδιάφορα και λέει πως δεν χρειάζεται, παρόλο που απέχει (η Κρητική ακτή που μπορεί να εξοπλιστεί χωρίς κανένα περιορισμό από συνθήκες) 550 χιλιόμετρα από τις Κυπριακές ακτές.”

Α, δηλαδή πρέπει να πάρουμε κι εμείς ένα;

ikaros 07
ikaros 07
4 years ago

Έχω την αίσθηση πως οι Τούρκοι το θέλουν πολύ περισσότερο ως ελικοπτεροφόρο για υποστήριξη αποβάσεων, παρά ως καθαρόαιμο αεροπλανοφόρο. Σε περίπτωση δε μη προμήθειας F-35 βλέπω Ιταλικά ή Ισπανικά Ηarrier να φοράνε την ημησέλινο.

nigozs
nigozs
4 years ago

Όποιος νομίζει ότι οι Ιάπωνες δεν έχουν την κατάλληλη τεχνολογία/γνώση για να ξεπεράσουν τα όποια προβλήματα νομίζω πως σφάλλει.
Το άρθρο δεν αναφέρει αρκετά για το Anadolu και βέβαια δεν συμπεριέλαβε την χρήση του χωρίς F-35 (εναλλακτικές προτάσεις αεροσκαφών).
Ανεξάρτητα από αυτά, το γενικότερο συμπέρασμα είναι ότι πάμε σε Αεροπλανοφόρα “τσέπης” .
Είναι εξαιρετική η προσπάθεια της Ισπανίας που είχε και εξαγωγική επιτυχία σε Αυστραλία και Τουρκία.
Ειδικά οι Τούρκοι έχουν μια μακρά συνεργασία με τους Ισπανούς σε αμυντικά συστήματα (βλ. CASA) καθώς και με την Ιταλία.
Γενικότερα μιλώντας, οι Τούρκοι με αντιγραφές, έρευνα, υποδομές και σχεδιασμό κατάφεραν να αναδυθουν στους εξοπλισμούς ενώ απέχουν πολύ λίγο από την πλήρη αυτονόμηση.
Ο Ερντογάν παίζει πολύ σωστά το παιχνίδι του με αποτέλεσμα να είναι υπολογίσιμος από τις μεγάλες δυνάμεις τόσο πολιτικά όσο και στρατιωτικά.

Γιάννης
Γιάννης
4 years ago

Δεν θεωρώ (χωρίς να είμαι στρατιωτικός αναλυτής) ότι τέτοιας μορφής αεροπλανοφόρα “τσέπης” έχουν θέση σε οποιοδήποτε ναυτικό, τουλάχιστον στον αριθμό που μπορεί να υποστηρίξει (1 ή 2 με 1 ή κανένα ουσιαστικά μόνιμα ενεργό).

Τέτοια πλοία προορίζονται να δράσουν ενταγμένα σε “τεράστιες” συμμαχικές αρμάδες εναντίων τουλάχιστον ισάξιων αντιπάλων και κατά τη φάση απόβασης ή σε πολύ μικρότερες σε επιχειρήσεις του ΟΗΕ “επιβολής της ειρήνης” εναντίων ανταρτών ΧΩΡΙΣ αεροπορία και ναυτικό με εξαίρεση τον πόλεμο των Φώκλαντ, όπου και εκεί πέρα των επιχειρησιακών λαθών των Αργεντινών (δεν επικεντρώθηκαν στο να χτυπήσουν πάση δυνάμη τον στόλο αλλά το προγεφύρωμα), τα αεροσκάφη τους επιχειρούσαν στα όρια της εμβέλειας καυσίμου τους, είχαν περιορισμένα μέσα (ελάχιστα Etendard και μόλις 5-7 exocet και όλοι θυμόμαστε τι έκαναν και τι θα μπορούσαν να κάνουν αν είχαν τριπλάσιο απόθεμα), είχαν να αντιμετωπίσουν παγκόσμιο εμπάργκο, μια αποφασισμένη Βρετανία και …απίστευτη ατυχία.

Και το Ηνωμένο Βασίλειο κέρδισε ουσιαστικά στο νήμα (χωρίς να μειώνω την αξία των Βρετανών και της κλάσης Invincible).

Τελικά τα πλοία αυτά είναι καλά για επίδειξη σημαίας …σε Ιθαγενείς, για να μπορεί ένα κράτος σε ένα σχέδιο της συμμαχίας στην οποία ανήκει να λέει …έχω και εγώ άλλα μη με βάλετε μπροστά μπροστά, αλλά σε καμία άλλη περίπτωση δεν προσφέρουν τίποτα παραπάνω (τουλάχιστον σε συνθήκες Αιγαίου και για αντιπάλους σαν την Ελλάδα …με την προϋπόθεση ότι είμαστε διατεθειμένοι να πολεμήσουμε βέβαια).

Αυτά που κατασκευάζει η Τουρκία (ίσως τα μοναδικά μέχρι τώρα) εγώ τα βλέπω ως “δώρα” εξίψωσης του Ηθικού μας αν χρησιμοποιηθούν σε μια σύρραξη (…με την προϋπόθεση και πάλι ότι θα πολεμήσουμε).

Τώρα αν οι Ιάπωνες ή οι Κορεάτες πιστεύουν ότι θα καταναυμαχήσουν τους Ρώσους ή ακόμα χειρότερα τους Κινέζους από απόσταση, χωρίς αντίπαλη αεροπορία …και υποβρύχια με 20-24 stand off χιλιάρες, τους εύχομαι καλό κουράγιο …πόσο μάλλον να πλησιάζουν σε ακτή για να υποστηρίξουν απόβαση.

Άσχετο …γιατί δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω όνομα χρήστη “Γιάννης”, με ελληνικούς χαρακτήρες, όταν προσπαθώ να κάνω εγγραφή στο site.
Να το γράψω με ένα “ν” για να είναι πιο “πιασάρικο”;

PROMAXOS
PROMAXOS
4 years ago
Reply to  Γιάννης

Συμφωνώ απόλυτα. Το Anadolou θα έχει ικανότητα μεταφοράς 16 μόλις α/φων και μεγαλομεσαίων ε/π. Ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι 1 F35 πιάνει χώρο όσο 1,5 S70 και ότι η Τουρκία θα προμηθευτεί V22 ή SH53 για υποστηρικτικούς ρόλους, η απαιτούμενη σύνθεση, εφόσον τα δύο τουρκικά αεροπλανοφόρα επιχειρούν στην ίδια ομάδα (οπότε θα συνδυάζονται τα ιπτάμενα μέσα τους και θα εξοικονομούνται α/υ και υποστηρικτικά ιπτάμενα μέσα) θα πρέπει να είναι η εξής:

α) 12 S70: 4 θα επιχειρούν, 4 θα επιστρέφουν από αποστολή και 4 θα βρίσκονται για συντήρηση-μικροεπισκευές-ανεφοδιασμό-εξοπλισμό. Για έκτακτες αποστολές κι αναπλήρωση απωλειών (βλάβες, ατυχήματα, εχθρική δραστηριότητα) θα υπάρχουν τα οργανικά ε/π των συνοδών πλοίων (φρεγατών, κορβετών κλπ).
Δηλαδή 6 ανά αεροπλανοφόρο, που θα καταλαμβάνουν 4 θέσεις για F35.

β) 8 V22 ή SH53 για γενική υποστήριξη, μεταφορές και εναέριο εφοδιασμό (με ειδική συλλογή). Από αυτά 2 θα επιχειρούν, 2 θα επιστρέφουν από αποστολή, 2 θα βρίσκονται για συντήρηση-μικροεπισκευές-ανεφοδιασμό-εξοπλισμό και 2 θα διατηρούνται για έκτακτες αποστολές κι αναπλήρωση απωλειών.
Δηλαδή 4 ανά αεροπλανοφόρο, που θα καταλαμβάνουν 4 θέσεις για F35.

β) 4 V22 ή SH53 για έγκαιρη προειδοποίηση, Η/Π και C4I. Ομοίως, 1 θα επιχειρεί, 1 θα επιστρέφει από αποστολή, 1 θα βρίσκεται για συντήρηση-μικροεπισκευές-ανεφοδιασμό-εξοπλισμό και 1 θα διατηρείται για έκτακτες αποστολές κι αναπλήρωση απωλειών.
Δηλαδή 2 ανά αεροπλανοφόρο, που θα καταλαμβάνουν 2 θέσεις για F35.

Οπότε, αφού τα ανωτέρω υποστηρικτικά μέσα θα καταλαμβάνουν (και μιλάμε για ελάχιστους αριθμούς, αν θέλουμε να διατηρούνται στοιχειωδώς οι ανωτέρω δυνατότητες και να έχει η “ομάδα αεροπλανοφόρων” στοιχειώδη αυτονομία σε θαλάσσιες περιοχές που θα εκτείνονται πέραν μιας ζώνης 100 χλμ από τα νότια παράλια της Ανατολικής Μεσογείου κι αυτή με νότιο μόνο προσανατολισμό) συνολικά 10 θέσεις για F35 (4 + 4 + 2) ανά σκάφος, απομένουν μόλις 6 θέσεις για F35 σε κάθε σκάφος.

agnostosependytis
agnostosependytis
4 years ago

Ωραίο άρθρο, θα εκτιμούσα και ένα άρθρο ως προς το ποια θα ήταν η χρησιμότητα των δύο αεροπλανο-ελικοπτεροφόρων της Τουρκίας στρατηγικά στο σκάκι με την ισορροπία ισχύος με την Ελλάδα.

Π.χ. στο Αιγαίο δεν το βλέπω να έχει ρόλο, στην Κύπρο, από ότι φαίνεται θα μπορούσαν άνετα να υποστηρίζουν τυχόν επιχειρήσεις με αεροπορική κάλυψη από τις βάσεις στην στεριά. Άρα?

1) Τι θα συνέβαινε αν το “πάρκαρε” στο μεσοδιάστημα μεταξύ Κρήτης και Κύπρου ώστε να απαγορεύσει στα Ελληνικά μαχητικά να πάνε εκεί?

2) Αν το φουλάρει με επιθετικά ελικόπτερα και το χρησιμοποιήσει σε αποβατικό ρόλο?

3) Αν όλα τα ραντάρ μας έγκαιρης προειδοποίησης για τα F-35 στηθούν στα νησιά του Αιγαίου, και αυτό περνάει κοντά από τις ακτές μας σε μια “αβλαβή” διέλευση και ξαφνικά επιτεθεί όντας από θέση πολύ κοντά στην ηπειρωτική Ελλάδα?

Σε πιο άλλο σενάριο θα μπορούσε να τους χρησίμευε? Γιατι βλέπω να ξοδεύουν πολλά δις για να εξοπλίσουν δύο αεροπλανοφόρα, για πολύ μικρή αύξηση της ισχύος τους.

JohnnyB
JohnnyB
4 years ago

1. Θα βυθιζόταν από συνδιασμό σύγχρονων τορπιλών από τα Type 214 και AM39 Exocet των Mirage 2000.
2. Eάν χρησιμοποιηθεί για αποβατικό ρόλο θα μπορεί να βληθεί ακόμα και από πυροβολικό λόγο εγγύτητας με τα εξοπλισμένα νησιά μας. Αν προσθέσεις και αντιαρματικούς πυραύλους όπως ο SPIKE-NLOS των 25km το Αιγαίο γίνεται απαγορευτικό σχετικά φτηνά.
3. Δεν υπάρχει περίπτωση να θεωρηθεί ποτέ ‘αβλαβής’ η διέλευση του μαζί με σκάφη συνοδείας. Θα παρακολουθείται μόνιμα με την Δύναμη Δέλτα σε ετοιμότητα να το στείλει στον πάτο του Αιγαίου.

Είναι ένα τεράστιο σκάφος που δεν κρύβεται και ούτε μπορεί να αμυνθεί σε μια επίθεση κορεσμού μιας και ούτε τα συνοδευτικά σκάφη έχει η Τουρκία αυτή τη στιγμή.

agnostosependytis
agnostosependytis
4 years ago
Reply to  JohnnyB

Έχεις δίκιο και τα γνωρίζω αυτά, όμως ήθελα να προβάλω το μεγάλο ερώτημα, που είναι, ΤΙ τα χρειάζεται η Τουρκία αυτά? Για ποιο λόγο έδωσε δις για κάτι που δεν βρίσκουμε να την βοηθά σε τίποτα εναντίον μας?

Υπάρχει κάποια χρήση/ωφέλεια εναντιον μας που δεν σκεφτήκαμε?

Τα θέλουν για κάπου αλλού? και αν ναι για που γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα (στην Λιβύη να στηρίξει φιλοτουρκικές φατρίες είναι πια αργά, στην Αίγυπτο δεν θα τολμήσει, στο Ισραήλ/Παλαιστίνιους δεν θα τολμήσει, στην Συρία δεν τα χρειάζεται λόγω εγκύτητας, στο Κατάρ/Σαουδ. Αραβία δεν θα τολμήσει). Δηλαδή έτσι αποφάσισε και πέταξε 2-3 δις για πλάκα?

Γιάννης
Γιάννης
4 years ago

1. Για αναθεωρητικό κράτος, που θέλει να παίξει ρόλο περιφερειακής δύναμης (και όχι μόνο) χρησιμοποιώντας τη στρατιωτική διπλωματία, σε συνδυασμό με την μεγαλομανία του παρόντος (και όχι μόνο) ηγέτη του, είναι σχεδόν μονόδρομος η απόκτηση τέτοιου σκάφους.

2. Πριν από ίσως 20 και πλέον χρόνια, όταν ο άξονας Ισραήλ-Τουρκίας (για όσους έχουν ξεχάσει) φάνταζε άρρηκτος και με μία Τουρκία πρακτικά χρεοκοπημένη, βρέθηκαν πάνω από 1,5 δις δολάρια για τον εκσυγχρονισμό των Μ60 σε SABRA (250 τον αριθμό).
Αυτό, σε συνδυασμό με την επιμονή τους, οδήγησε σε ανάπτυξη την πολεμική τους βιομηχανία που στην παρούσα φάση δεν προσφέρει τόσο στην οικονομία της (είναι μάλλον τροχοπέδη) αλλά στη στρατιωτική της διπλωματία ποικιλοτρόπως.
Τα πλοία αυτά απευθύνονται (όπως πιστεύω) σε μεγαλομανείς. Οι βασικοί χρηματοδότες της είναι τα υπόλοιπα μουσουλμανικά και κράτη με το κιτς και την μεγαλομανία σε ημερήσια διάταξη.
Αν σε μερικά χρόνια θελήσουν κάτι αντίστοιχο, η Τουρκία θα είναι η πρώτη τους επιλογή.

3. Προσπαθούμε να κατανοήσουμε τις κινήσεις ενός λαού μέσα από την δική μας οπτική και αυτό αν και δεν είναι μόνο Ελληνικό γνώρισμα και είναι λογικό για τον πολίτη, δυστυχώς στην περίπτωσή μας διακατέχει και την πολιτική μας ηγεσία και αυτό φαίνεται στην εξωτερική μας πολιτική.

Αντί λοιπόν να κεφαλαιοποιήσουμε τα όποια στραβοπατήματα της Τουρκίας με όση δύναμη έχουμε (και έχουμε απίστευτα μεγάλη) όντας μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά κυρίως στην Ευρώπη και στον ΟΗΕ, παράλληλα με κινήσεις για ενίσχυση της αμυντικής μας επάρκειας, εμείς ουσιαστικά συνεχίζουμε το αυτοεμπάρκο με την πρόφαση της όψιμης αμερικάνικης στήριξης και της πίστης(;!) της μη παράδοσης των F35 και είμαι σίγουρος ότι σε λίγους μήνες θα παραγγέλνουμε σύννεφα για να πέσουμε.

Περισσότερο με προβληματίζουν UAV με jammers που θα “τυφλώσουν” για μερικά λεπτά το μισό Αιγαίο, παρά το “πλοιαράκι” τους.

Αυτό που με φοβίζει όμως σίγουρα είμαστε εμείς.

PROMAXOS
PROMAXOS
4 years ago
Reply to  Γιάννης

Άψογος!!!

chikichiki
chikichiki
4 years ago

Η Τουρκία δεν “χρειάζεται” τέτοια πλοία. Οι όποιες επιχειρησιακές ικανότητες προσδώσουν στο τουρκικό ΠΝ δεν θα είναι απαραίτητα ανάλογες του κόστους του εγχειρήματος, και θα παρουσιάζονται περισσότερο σαν “άλλη μια επιλογή στο τραπέζι” παρά ως μέσο διάνοιξης κοσμογονικών στρατιωτικών ευκαιριών και φορέας ανατρεπτικών τακτικών. Όπως βλέπω υπάρχει ευρεία συμφωνία στην άποψη ότι αποτελούν περισσότερο μια πρακτική έκφανση της ικανότητας της Τουρκίας να αποκτά ρόλο ως περιφερειακή δύναμη, και με αυτή την άποψη συντάσσομαι κι εγώ. Έχουν αρκετές χρήσεις εναντίον μας (ως αποβατικά, ως ghetto CVs, ως ελικοπτεροφόρα), και (θα) είναι δυνητικά μεγάλος πονοκέφαλος για εμάς, αλλά ο κύριος σκοπός τους θα είναι η επέκταση της στρατιωτικής επιρροής της Τουρκίας. Μπορεί αυτό τον καιρό να μην υπάρχει εύκαιρη χρήση στη Συρία ή στη Λιβύη, είναι όμως πολύ πιθανό να υπάρξει στο μέλλον.

Angelo
Angelo
4 years ago

CATOBAR υλοποίηση μονού διαδρόμου, σε τέτοιου μεγέθους πλοία χωρίς πυρηνοκινηση, θα είχε νόημα για χρήση πιο συμβατικών αεροσκαφών ή το κόστος είναι απαγορευτικό;

Nikolaos
Nikolaos
4 years ago

Πολύ καλό άρθρο με εκτενή επισκόπηση των παγκοσμίων τάσεων, συγχαρητήρια στον κ. Παυλίδη.
Δύο μόνο παρατηρήσεις:
Α) Η δαπάνη και εκπαιδευτική προσπάθεια για διατήρηση ναυτικής αεροπορίας με α/φ STOVL είναι ασύγκριτα μικρότερη από εκείνη που αφορά α/φ CATOBAR όπως ΗΠΑ και Γαλλίας. Απλά δεν υπάρχει σχέση κλίμακας. Φυσικά, οι STOVL τύποι έχουν σοβαρές ιδιαιτερότητες σε σχέση με τα συμβατικά μαχητικά, και απαιτούν πολύ εντατικότερη εκπαίδευση. Αλλά στο μέτρο που τα πληρώματά τους θα εκπαιδεύονταν ούτως ή άλλως στις διαδικασίες αυτές για αγώνα απο χερσαίες βάσεις (από θέσεις διασποράς, όπως η ΡΑΦ στη Γερμανία του Ψυχρού Πολέμου), οι επιχειρήσεις από αεροπλανοφόρο δεν απαιτούν ιδιαίτερη επιπλέον εκπαίδευση, το είδαμε ήδη το 1982 με τα Χάρριερ της ΡΑΦ που ενίσχυσαν τα Ση Χάρριερ του Βασιλικού Ναυτικού στα Φώλκλαντ. Βέβαια, οι επιχειρησιακές δυνατότητες είναι σαφώς μειωμένες σε σχέση με εκείνες των CATOBAR α/φ, ιδίως σε φορτίο/εμβέλεια.
Β) Έχω τη γνώμη ότι το Anadolu και ως πλοίο – βάση καταδρομικών επιχειρήσεων (ένα παλαιό βρετανικό concept, ήδη από την εποχή του Bullwark) συνιστά μεγάλη απειλή, ιδίως αν επιχειρεί υπό κάλυψη μελλοντικής τουρκικής φρεγάτας αεράμυνας περιοχής και α/υ πλοίων. Πάρα πολλές εσχατιές της Ελλάδος (αλλά και θέσεις στον ηπειρωτικό της κορμό …) που φιλοξενούν στρατηγικές εγκαταστάσεις όλων των κλάδων (αλλά ιδίως τις ΜΣΕΠ και τις σμηναρχίες μάχης της ΠΑ) είναι ευάλωτες σε καταδρομικές επιχειρήσεις. Το ότι στο άρθρο για τους Πεζοναύτες συζητείτο σοβαρά ότι α) η θέση τους στο Βόλο τους επιτρέπει να συνδράμουν στην άμυνα των βάσεων Αγχιάλου/Στεφανοβικείου/Λαρίσης από καταδρομείς του εχθρού και ότι β) αντίστοιχα στο Σκαραμαγκά θα εξασφαλίσουν τη φρούρηση των εγκαταστάσεων σημαίνει ότι υπάρχει κάτι θεμελιωδώς στραβό στον τόπο μας! Άμεση αύξηση της θητείας (και κατάργηση αθλιοτήτων τύπου αποψίλωσης μονάδων από προσωπικό για να εξασφαλισθεί υπηρετικό προσωπικό για ΚΑΑΥ/ΚΕΔΑ κατά το θέρος …) και άμεση ενίσχυση των ΜΑΦ με κορυφαία μέσα επιτήρησης και οπλισμό ΤΩΡΑ, μαζί με άλμα στην εκπαίδευση!

Nikolaos
Nikolaos
4 years ago
Reply to  Nikolaos

“Φυσικά, οι STOVL τύποι έχουν σοβαρές ιδιαιτερότητες σε σχέση με τα συμβατικά μαχητικά, και απαιτούν πολύ εντατικότερη εκπαίδευση.”
Εννοώ προφανώς σε σχέση με μαχητικά ξηράς, άλλως η φράση μου θα αναιρούσε την προηγούμενη.

Και κάτι ακόμη:
Κύπρος και Ανατ. Μεσόγειος καλύπτονται ευχερώς από την ΤΗΚ από Dalaman, Konya & Incirlik. Ιδίως με τα KC-135. Δεν υπάρχει ανάγκη αεροπλανοφόρου. Είναι απλά είσοδος στη λέσχη των μεγάλων δυνάμεων, prestige project. Για να ελληνικά νησιά είναι όμως, ως “ταπεινό” ελικοπτεροφόρο, θανάσιμη απειλή. Αν μεταφέρει 2 πλήρη αερομεταφερόμενα τάγματα ειδικών δυνάμεων (εστω ένα …), μπορεί ευχερώς να καταλάβει και να κρατήσει στρατηγικές εγκαταστάσεις ή και ολόκληρες νήσους, εκτός εκείνων στις οποίες υπάρχει ΑΔΤΕ. Ακόμη και πολύ πίσω από τη γραμμή αντιπαράθεσης, στο κεντρικό Αιγαίο, την ανατολική Κρήτη κλπ στρατηγικές περιοχές. Ή τι θα εμπόδιζε τη χρήση του ως βάσεως εξαπόλυσης καταδρομικής επιχείρησης κατά π.χ. του Αράξου, ενώ θα έπλεε με συνοδεία (προ της έναρξης των εχθροπραξιών και με συνοδεία πλοίων αεράμυνας) στο Ιόνιο; Άλωση της βάσεως νύκτωρ, με φόνευση των ιπταμένων αξιωματικών και δολιοφθορά των α/φ και των στρατηγικής σημασίας αποθηκευμένων πυρομαχικών τους … Τα ε/π θα πετούσαν πολύ χαμηλά για τα Crotale NG, και φυσικά τα Rh-202 και τα λοιπά μέσα εγγύς άμυνας των ΜΑΦ δεν έχουν συστήματα νυχτερινής όρασης, ούτε φυσικά επανδρώνονται τη νύχτα … Όχι βέβαια ότι ο μόνος τρόπος είναι τα ε/π να υπεριπταθούν της βάσεως, ή σχεδόν … Αν η κατάλληλη μονάδα αποβιβασθεί κοντά, έχει τον τρόπο να πλησιάσει … Η ΜΑΦ θα ανταποκριθεί; Διότι μετά τι ενισχύσεις θα καλέσουμε; Τους νεοσυλλέκτους του τεχνικού από την Πάτρα; Εκείνους του ΠΖ από την Τρίπολη; Της 124 ΠΒΕ; Ακαδημαϊκό το ερώτημα, γιατί θα είναι αργά. Η ιστορία των Χάρριερ των Αμερικανών Πεζοναυτών στο Κανταχάρ είναι πολύ πρόσφατη, ο μοίραρχος φονεύθηκε στη μάχη με τους Ταλιμπάν, και το σύνολο σχεδόν των α/φ αφανίστηκε ….

nikos
nikos
4 years ago

Φοβερή ανάλυση.!!!πιστεύω το αμερικανικό δόγμα.καθε πράγμα θέλει τη χρήση του.αντι να αγοράσουν tf 2000 οι τουρκοι πήγανε οι ματαιωδοξοι κ αγόρασαν μίνι αεροπλανοφόρο, Τζαμπα έξοδα.

George_K
George_K
4 years ago
Reply to  nikos

Δεν τα αγόρασαν, τα κατασκευάζουν οι ίδιοι. Όπως και τις φρεγάτες A/A άμυνας περιοχής TF2000 οι οποίες θα προστατεύουν τα LHD.

PROMAXOS
PROMAXOS
4 years ago
Reply to  George_K

Πλοία αεράμυνας περιοχής χωρίς την συνδρομή ικανής φίλιας ναυτικής ή κλασικής πολεμικής αεροπορίας, είναι προορισμένα να καταστραφούν από ένα καλό COMAO, ιδίως αν αυτό συνδυαστεί με υποβρυχιακές επιθέσεις.
Ή οι Τούρκοι θα αποκτήσουν κανονικά αεροπλανοφόρα ή θα επιχειρούν σε μια ζώνη 100 χλμ νοτίως των νότιων παραλίων τους, η οποία πάλι θα “κοιτά” 100 χλμ μόνο νότια και όχι ανατολικά ή δυτικά, ή θα πάνε άπατοι, αν επιχειρήσουν ανεξάρτητες επιχειρήσεις (ήτοι σε άλλες θαλάσσιες περιοχές) με ομάδα μίνι αεροπλανοφόρων (είτε αυτή έχει πλοία αεράμυνας περιοχής είτα όχι).

GK
GK
4 years ago

Χωρις τις «ευλογιες» του Θειου Σαμ, …. Δεν (F-35B)…!!!!!

Thras
Thras
4 years ago

Πολύ ενδιαφέρον και εμπεριστατωμένο άρθρο. Μπράβο στον κ. Παυλίδη!

- Advertisment -

Το Σχόλιο της Ημέρας

ThinkOutOfTheBox: Τριμαράν LCS Independence, υπάρχουν κι αυτά!

Ο όρος LCS ή Littoral Combat Ship ή Πλοίο Παράκτιων Επιχειρήσεων είναι μάλλον προκλητικός για την ελληνική κοινή γνώμη. Μετά τη "σκληρή" φρεγατιάδα το...
- Advertisment -

Κύριο Άρθρο

Amiral Ronarc’h: η πρώτη γαλλική FDI σε αγώνα δρόμου να «συρρικνώσει» τις καθυστερήσεις

Όπως χαρακτηριστικά έγραφε προ ημερών γνωστός γαλλικός ιστότοπος που ασχολείται με ναυτικά θέματα, υπήρξε «επιτέλους λευκός καπνός» για την πρώτη γαλλική FDI, την μελλοντική...
- Advertisment -

Διάφορα

- Advertisment -